خانه فاسقان

نوع اصطلاح :
عنوان :
خانه فاسقان
روزی امام موسی بن جعفر علیه‏السلام وارد یکی از کاخ‏های بسیار عظیم و با شکوه هارون در بغداد شد. هارون که مست قدرت و حکومت و خودکامگی بود، به قصر خود اشاره کرده با نخوت و تکبر پرسید: « این قصر از آن کیست؟ » نظر وی از این جمله آن بود که شکوه و قدرت خود را به رخ امام علیه‏السلام بکشد! حضرت علیه‏السلام بدون آن که کوچک‏ترین اهمیتی به کاخ پر زرق و برق او بدهد، با کمال صراحت فرمود: « این خانه، خانه فاسقان است؛ همان کسانی که خداوند درباره آنان می‏فرماید: « سأصرف عن آیاتی الذین یتکبرون فی الأرض بغیر الحق و ان یروا کل آیة لا یؤمنوا بها و ان یروا سبیل الرشاد لا یتخذوه سبیلا ذلک بأنهم کذبوا بآیاتنا و کانوا عنها غافلین. » [1] . « به زودی کسانی را که در زمین به ناحق کبر می‏ورزند، و هر گاه آیات الهی را ببینند ایمان نمی‏آورند، و اگر راه رشد و کمال را ببینند آن را در پیش نمی‏گیرند، ولی هر گاه راه گمراهی را ببینند آن را طی می‏کنند، از (مطالعه و درک) آیات خود منصرف خواهم کرد، زیرا آنان آیات ما را تکذیب نموده و از آن غفلت ورزیده‏اند. »
هارون از این پاسخ، سخت ناراحت شد و در حالی که خشم خود را به سختی پنهان می‏کرد، با التهاب پرسید: « پس این خانه از آن کیست؟ » امام علیه‏السلام بی‏درنگ فرمود: « اگر حقیقت را می‏خواهی این خانه از آن شیعیان و پیروان ماست، ولی دیگران با زور و قدرت، آن را غصب کرده‏اند. »
- « اگر این قصر از آن شیعیان است، پس چرا صاحب خانه، آن را باز نمی‏ستاند؟ »
امام علیه‏السلام با آرامش و متانت خاصی فرمود: « این خانه در حال عمران و آبادی از صاحب اصلیش گرفته شده است و هر وقت بتواند آن را آباد سازد، پس خواهد گرفت. » هارون پرسید: « شیعیان کجایند؟ » امام علیه‏السلام فرمود: « لم یکن الذین کفروا من اهل الکتاب و المشرکین منفکین حتی تأتیهم البینة. » [2] . « آن کسانی که از اهل کتاب و مشرکان کافر شدند (از انحراف) باز نایستند تا حجت روشن برای آنها بیاید. » هارون پرسید: « آیا ما از کافران هستیم؟ » امام علیه‏السلام فرمود: « نه، بلکه شما مشمول این آیه شریفه هستید: « الم تر الی الذین بدلوا نعمة الله کفرا و احلوا قومهم دار البوار » [3] .
« آیا آن کسان را ندیدی که نعمت خدا را به کفر دگرگون نمودند و قوم خود را به سرای هلاکت فرود آوردند. » هارون آن چنان خشمگین شد که با گفتار گستاخانه‏اش مجلس را به هم زد. [4] .

پی نوشت ها:
[1] سوره اعراف / 146.
[2] سوره بینه، آیه 1.
[3] سوره ابراهیم، آیه 28.
[4] عیاشی، تفسیر عیاشی، ج 2، ص 30 - علامه مجلسی، بحارالانوار، ج 48، ص 138 - اختصاص شیخ مفید، ص 262.

منبع: کرامات و مقامات عرفانی امام موسی بن جعفر؛ سید علی حسینی قمی، نبوغ چاپ دوم 1382.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir