پارسائی امام کاظم

نوع اصطلاح :
عنوان :
پارسائی امام کاظم
امام علیه‏السلام سرآمد پارسایان دنیا و روگردان از نعمت‏ها و زر و زیورهای آن بود. او به حق، توجه به خدا داشت و به نعمت و کرامتی که در بهشت برین، برایش مهیا کرده بود، دل بسته بود. ابراهیم بن حمید از میزان پارسایی او نقل کرده و می‏گوید: به خانه‏ای که امام در آن جا نماز می‏خواند وارد شدم در آن خانه چیزی جز یک کیسه از برگ خرما و شمشیری آویخته و قرآن مجید ندیدم [1] براستی زندگی زاهدانه‏ای داشت، خانه ساده وی حتی از وسایل اولیه‏ای که در خانه مستمندان وجود دارد تهی بود و این خود دلیل بر دل نبستن او به دنیا و اعراض وی از آن بود. علاوه بر آن اموال فراوان و حقوق شرعی زیادی که از جهان شیعه نزد آن بزرگوار جمع می‏شد، همچنین ملک «بسریه» و زمین‏های کشاورزی دیگری که به آن حضرت تعلق داشته و محصول فراوانی داشتند، همه را سخاوتمندانه به درماندگان و محرومان در راه خدا و طلب رضای او انفاق می‏کرد. آن بزرگوار همواره شرح حال ابوذر غفاری، صحابی بزرگ پیامبر (ص) را که نمونه والای خود فراموشی و دوری از دنیا و دل نبستن به آن است، برای یارانش نقل کرده و می‏فرمود: «خداوند ابوذر را بیامرزد که پیوسته می‏گفت: خداوند دنیا را از طرف من نکوهش کند! پس از دو قرص نان جوین که یکی را نهار بخورم و دیگری را شام، و پس از دو پارچه پشمینه که یکی را به کمر بندم و دیگری را ردای دوش خود قرار دهم»[2] .
امام علیه‏السلام سیره جاودانه بزرگان صحابه پیامبر را این چنین در برابر چشمانش قرار داده و آنان را به عظمت یاد می‏کرد و شرح زندگانی پرفروغ آنها را برای اصحابش می‏خواند تا الگوی زیبایی در این زندگی دنیوی باشند.

پی نوشت ها:
[1] بحار: 11 / 265.
[2] اصول کافی: 2 / 134.

منبع: تحلیلی از زندگانی امام کاظم؛ باقر شریف قرشی؛ ترجمه محمدحسین عطایی.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir