روش هاي نهي از منكر

نوع اصطلاح :
عنوان :
روش هاي نهي از منكر
رايج ترين روش تنبيه و ممكن ترين آن ها تنبيه با فرستادن بود! جريمه و زياني! كه عين نفع و سود بود . بهانه اش ممكن بود دير آمدن به محل صبحگاه يا نامرتب بودن سر و وضع و امثال آن باشد. در اين حالت، تعدادي صلوات ذكر مي شد و مهلتي مقرر، چون سي صد صلوات براي مورد فوق كه اگر خاصي از اين گوش مي شنيد و از آن گوش در مي كرد و در روز موعود معلوم مي شد كه كوتاهي كرده، اين تعداد دو برابر مي شد و ديگر، سلام و صلوات وسط حرفي كه به غيبت نزديك مي شد، به صورت جمعي يا فردي. به خويش وا گذاشتن مقصر متوجه در زمزمه ي روش هايي بود كه به مراتب از برخوردي تلافي جويانه كاراتر بود. در نمونه اي، يكي از برادران مي دانست نبايد پشت سوله ها تيراندازي كند و كرده بود و در پاسخ فرمانده اينك شهيد گروهان كه:" شما تيراندازي كرده ايد؟" گفته بود: "نه!"فرمانده اسلحه اش را بو كرده و پي برده و هيچ نگفته بود و او بي اندازه خجالت زده شده بود. البته روز بعد، به جرم استفاده ي غير مجاز از سلاح و اسراف در چند فشنگ، ايشان را به فرستادن هزار صلوات تنبيه كردند.
پسنديدن آنچه فردي ولو غفلتاً برخود مي پسنديد به معني تأييد تنزل او، طريقي بود در نهي از منكر در آداب و رسوم جبهه كه سخت برجان اهل مي نشست؛ چنان كه فرمانده دسته اي در اردوگاهي بيرون سنندج به هركدام از دو، سه نيروي مشمول و غير مشمولي كه در آن شرايط خاص، از كندن سنگر ايمني سر باز زده بودند بعد از يك راه پيمايي مفصل با تجهيزات كامل، يك خشاب پر داده و گفته بود:" به هر طرفي كـه عشقتـان است تيراندازي كنيد"؛ كنايه از اين كه اگر شأن شما همين است، من هم بيش از اين از شما توقع ندارم! كه حسابي شرمنده شده بودند و بعدها جزو بهترين نيروهاي دسته به حساب مي آمدند.
استفاده از زبان نيش دار مزاح، چنان كه در آداب امر به معروف آمد، چون:" سرما نخوري!" در برخورد با كسي كه به عمد يا به سهو دكمه ي يقه اش باز بود و گفتن عبارت كنايه آميز:" برادرها ديگر صحبتي ندارند؟" موقع جمع كردن سفره خطاب به افرادي كه سرغذا حرف مي زدند وخواندن مصراع "بني آدم اعضاي يكديگرند" براي دونفر كه با هم بگو مگويشان شده بود و عطسه كردن ميان صحبت هاي شخصي كه احتمال غيبت در صحبت هايش مي رفت و نيز ترك سنگر بي هيچ سخني، به اعتراض و حتي گاهي محض مزاح، براي پيش گيري از معصيت؛ يا گفتن عبارت" يكي از گناهان بزرگ دروغ است" وسط حرف كسي كه گمان لغو در سخنش مي رفت.
رعايت كفو بودن و هم شأني از دقايق و ظرايف آداب امر و نهي در دوره ي دفاع ومقدس بود؛ اين كه اگر از پدري يا نيروي پر سن و سالي سهوي سر زد، ريش سفيد سنگر را براي تذكر مي فرستادند وحرمت كبار را نگه مي داشتند.
استفاده از داستان و محمل براي طرح غيرمستقيم موضوعي در جمع كه مثل هميشه يك نفر باني آن مي شد، يعني موردي از او سر مي زد و بيم تكرار آن مي رفت؛ مثل آنچه به اشتباه از رزمنده اي موقع نگهباني ديده مي شد و در نقل و نصيحت، پـاس بخش در جمع برادران همان واقعه را مي برد به سال گذشته و به اصطلاح معرفه را نكره مي كرد و مي گفت:" نگهباني... كه موجب سوء استفاده ي دشمن و رخنه در موضع .. . شد".
تنبيه بدني بيش تر مسلماً از روي دوستي و برادري و با قرار و مدار و اتفاق و اختيار رخ مي داد؛ مثلاً يكي از برادران در مورد سوله اي نقل مي كند كه : اگركسي غيبت مي كرد، براي نهي از منكر همان جا با چفيه او را مي بستيم و بيست ضربه شلاق مي زديم. نحوه ي ديگر، آويختن خاطي ازسقف چادربود: بعد از فرود آوردن ضربات شلاق يك پارچ آب سرد هم رويش خالي مي كردند. يا ناگهان مي ريختند سرش وتا آن جا كه مي خورد او را مي زدند! آن كه همه ي غذاي ظرف خود را نخورده بود، محكوم به تحمل ده ضربه شلاق بود؛ يا كسي بيش از سه روز با برادر رزمنده اش قهر يا سرسنگين بود و به همين ترتيب بود براي سلام نكردن، بي احترامي و نظاير آن كه بيش تر من باب مزاح بود، والا ادب و نزاكت در جبهه اجل بود از اين حدود متعارف.
مرتبه ي مادون اين وضع كه مزاح در آن غلبه داشت، دار زدن بود! منتها چون به بهانه ي نهي از منكر اجرا مي شد داخل در اين فصل است؛ به اين منوال كه طنابي از سقف سنگر يا سوله به هيئت طناب دار حلقه شده آويزان مي كردند و به بهانه اي چون استعمال دخانيات، برخورد نيكو نداشتن بـا رزمنده اي ديگر، اسراف و از اين قبيل منهايت، شخصي را
مي گرفتند و مي بردند پاي طناب دار و با روشي كه آسيب نبيند، او را به نوعي از سقف مي آويختند. بعضاً پيش مي آمد كه آويخته! مقاومت مي كرد و از موضع خودش آن قدر پايين نمي آمد تا اين كه خود بچه ها به ستوه مي آمدند و او را از آن وضع خلاص مي كردند.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir