رو به قبله و آقا

نوع اصطلاح :
عنوان :
رو به قبله و آقا
به محض اين كه برادري هدف تير و تركش مزدوران قرار مي گرفت، درفرصتي كه جان دربدن داشت و هنوز كاملاً از پا نيفتاده بود اولين و شايد آخرين كاري كه مي كرد رو به قبله خوابيدن يا افتادن بود يا رو به سوي حرم آقا ابي عبدالله(ع) دراز كشيدن؛ ولو بـه سختي و با تلقين عبارت شهادتين به خود و سلام و دورد فرستادن و اظهار ارادت كردن براي آخرين بار به سالار شهيدان و سر سلسله ي مظلومان. چنانچه دم واپسينشان بود و قادر به انجام دادن اين كار نبودند، از دوستاني كه به آن ها دسترسي داشتند عاجزانه مي خواستند كه كمكشان كنند تا رو سوي كربلا كنند و سرشان را اندكي بالا نگه دارند، بلكه مولايشان را ببينند و بميرند. بعضي به عكس به كسي كه سر او را به روي زانوي خود گرفته بود مي گفتند:" سرم را روي زمين بگذار! شايد آقا بـيايد و آن را به دامـن خويش نهد". آن ها كه حال و روز بهتري داشتند، همين قدر كه حس مي كردند رفتني هستند تقاضايشان اين بود كه آن ها را تا حد امكان روي خاكريز ببرند تا بوي كربلاي معلا را بهتر استشمام كنند و اندكي به آقا نزديك تر باشند.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir