پذيرايي

نوع اصطلاح :
عنوان :
پذيرايي
بالاي مجلس جايي بود مختص مهمان و توزيع چاي و ميوه- البته اگر چاي و ميوه اي در كار بود- از همان جايي شروع مي شد كه مهمان نشسته بود. نسبت به مهمان همه احساس خويشي و خدمت گزاري داشتند. اين كه او مهمان كيست، اصلاً و ابداً مطرح نبود. بسا ديگران در پذيرايي و ابراز ارادت و رسيدگي به او ، ميزبان و كسي را كه ميهمان به ديدن او آمده بود جا مي گذاشتند. اين رفتار محبت آميز و صميميت و حس خودماني بودن چنان كارگر افتاده بود كه وقتي كسي به ديدن دوستي و برادري از جمع برادران مي رفت و اتفاقاً او جايي رفته بود، احساس غريبي و تنهايي نمي كرد؛ مثل اين كه اصلاً آمده بود تا ديگران را ببيند، چنان كه جز بار اول و دوم ، ديگر ميهمان به تنهايي سرغ دوستش را نمي گرفت. آمده بود كه همه را زيارت كند. به همين خاطر از همه مي پرسيد ، هر كس كه نبود.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir