اعزام انفرادي و راننده ي سر به هوا

نوع اصطلاح :
عنوان :
اعزام انفرادي و راننده ي سر به هوا
در خلال اعزام هاي سراسري، كه هر چند وقت يك بار اعلام و انجام مي شد،بعضي از نيروهاي باسابقه براي اين كه به واحد مورد نظرشان بروند اعزام انفرادي مي گرفتند و با"امريه" و خرج راهي كه داشتند،شهر به شهر با قطار و اتوبوس مي رفتند تا منطقه. بين راه،برخلاف وسايل نقليه ي ارگاني يا اجاره اي، كه برنامه ريزي قبلي و راننده هايي مناسب و سر به راه داشتند، در ميان اتوبوس هاي شخصي ــ در آن بحبوحه ي جنگ و شهادت ـ كم نبودند رانندگان سر به هوايي كه در عوالم خودشان مي خواستند،طول راه سفر را با گوش كردن به كاست هاي مبتذل كوتاه كنند.
در چنين مواقعي با به صدا در آمدن ضبط صوت؛ بچه ها اول خيلي مؤدبانه شروع مي كردند به سرفه كردن و اگر راننده متنبه نمي شد بر مي خاستند وي كي از نوارهاي قرآن، دعا، سخنراني و اشعار مناسب را ـ كه اغلب همراه داشتند ـ بعد از سلام و احوال پرسي به او مي دادند.چنانچه اعتنايي نمي كرد و از پخش نوار خبري نمي شد،نم نم يكي از خودشان كه صداي دل نشيني داشت شروع مي كرد به خواندن ـ البته با اجازه و عذرخواهي از مسافراني كه تعدادشان نسبت به بچه ها چندان هم زياد نبود ـ زمزمه ي شعر و سرود يا نوحه و مراثي، از زباني كه يك پارچه شعله ي آتش دل بود تا همه يكي، يكي به جمع سوختگان بسيجي مي پيوستند و براي راننده جز شرمندگي باقي نمي ماند.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir