ضيايي ناظم الملک

نوع اصطلاح :
عنوان :
ضيايي ناظم الملک
ميرزا جهانگيرخان محبي ناظم الملک، فرزند محبعلي خان ناظم الملک، متخلص به «ضيايي» (1352 - 1275 ه. ق)، مدتي به سفارت بغداد منصوب بود و در اواخر عمر در قم سکونت گزيد و به مطالعه، جمع‏آوري و تنظيم احاديث پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله و سلم و اميرالمؤمنين عليه‏السلام اهتمام کرد.
سياست نامه‏ي منظوم (ترجمه‏ي نامه حضرت علي عليه‏السلام به مالک اشتر)؛ حقيقت نامه‏ي منظوم (ترجمه‏ي وصاياي پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم به حضرت علي عليه‏السلام)؛ ديوان اشعار؛ تفسير سوره‏ي «والعصر» به فارسي؛ و سفرنامه‏هاي جداگانه‏ي استانبول، بغداد، کابل و موصل از تأليفات اوست.
ضيايي از جمله شاعراني است که در مصيبت سيد و سالار شهيدان امام حسين عليه‏السلام اشعار پرسوز و گدازي دارد. هم اکنون ترجيع‏بندي در مرثيه‏ي سيدالشهداء عليه‏السلام از او بجاي مانده است. ضيايي در اين ترجيع‏بند به استقبال ترجيع‏بند محتشم کاشاني رفته و از او پيروي نموده که بند اول آن چنين سروده شده است:

هرگز گلي به گلشن گيتي نرسته است
کز نوک خار و جور خزان باز رسته است

گويي خزان مرگ به عالم فرا رسيد
کابواب غم گشاده در عيش بسته است

باز اي سپهر سنگ کدامين جفاي توست
کائينه‏ي صبوري عالم شکسته است

از نو چراست داغ به دلهاي داغدار
وين سوزش نمک که به دلهاي خسته است

چندان فشرده پنجه‏ي غم حلق انس و جان
کاندر گلوي خلق ره آه بسته است

بر قلب ممکنات مگر نيش غم خليد
کاجزاي کاينات ز هم برگسسته است

باز از کدام صرصر و طوفان موج خيز
اسلام را سفينه به گل در نشسته است

نوح است، ني حسين و يم است اين، نه کربلاست
کشتي است اين، نه جسم شهيدان خسته است

بگذشت روزگاري از اين رنج و آسمان
خوناب غم هنوز ز صورت نشسته است

هر ماه نو به صورت او ناخن غم است
هر شام تيره در بر او رخت ماتم است

اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir