ابومسلم خراساني

عنوان :
ابومسلم خراساني
دهخدا در کتاب لغتنامه‏ي خود وي را چنين معرفي مي‏کند: ابومسلم مروزي.
بلعمي در ترجمه طبري آرد: خبر بيرون آمدن ابومسلم صاحب اوست و او عباس، و اين ابومسلم غلامي بود و سراجي همي‏کردي. نامش عبدالرحمن بن مسلم و اندر خدمت گروهي از مردمان بود و از بني‏عجل به خراسان و او غلامي زيرک و هوشيار و بافرهنگ بود. وادي بني‏هاشم اندر دلش افتاد... بعضي نام و نسبت او را ابراهيم بن عثمان بن يسار بن سدوس بن جودرز از نسل بزرگمهر بن بختگان فارسي گفته‏اند... و بومسلم را فرزند جز دو دختر نبود يکي را نام فطيه و ديگري اسماء بنت بومسلم و اندر عهد منصور جماعتي باطمينان در خراسان پيدا شدند و اين مذهب فراز آوردند و به هر جايگاه دعوت همي‏کردند پنهان.
با اين که اسلام تمام شئون ايرانيه را زير و زبر کرد لکن چون مؤمنين و اخوه پيش خدا اتقي بود، دين نو براي ايرانيان تحمل پذير مي‏نمود. اما بني‏اميه شعار خويش را تفضيل عرب بر عجم قرار دادند و البته اين امر براي ملتي چون ايراني که خود را آزاده مي‏نمايد و همسايگان او وي را احرار و بنوالاحرار مي‏خواندند ناگوار مي‏نمود و از جانب ديگر به خشکي ظواهر دين نو نيز ادامه‏ي زندگي براي ايرانيان محال بود. پس بايستي از يک طرف اصل تساوي را که اسلام آورده بود ايرانيان بر عرب تحميل کنند و از جانب ديگر، با داخل کردن آداب و رسوم خويش در اسلام دين نو را تحمل پذير سازند. مورخين و متفکرين بزرگ همواره گفته‏اند که ققنس ايران هميشه از زير خاکستر خويش زنده و آشکار مي‏گردد. (مونتسکيو) اين داهيه‏ي کبري که نامش ابومسلم است مظهر اين خصيصه گرديد. به روزگار ابومسلم قسمتي از قبايل عرب ربيعه و مضر و يماني و جز آنان که از پيش در خراسان مسکن گرفته بودند در امر سيادت و سلطه‏ي مطلقه به رسم قديم قبايل عرب با يکديگر عداوت مي‏ورزيدند. ابومسلم از اين اختلاف و از عدم رضايت ايرانيان از اوضاع حاضره نتيجه‏اي گرفت که نظير آن در تاريخ بشر شايد ديده نشده باشد. از طرف ديگر چون ايرانيان بر شيعه و سنت قديم، امر نبوت را از سلطنت تمييز نمي‏کردند و چنانکه سلطنت به اولاد و اصفار به ارث مي‏رسيد و تعرض به اين ناموس، نوعي تعرض به مقدسات ملي بود، ابومسلم از اين سنت جاريه‏ي ايرانيان نيز استفاده کرد و بني‏اميه را چون قومي غاصب و خائن به کسان پيامبر اسلام نشان داد و محروميت خاندان و رسول هم مدد و دستيار ديگر اين مقصود بود. ابومسلم به همه اين وسايل چنگ زد و بهترين نتايج را حاصل کرد.
وي رهبر سياه جامگان بود و لباس سياه مي‏پوشيد تا هم با بني‏اميه مخالفت کرده باشد، هم در ديده ببينده هيبت يابد، سياه جامگان لباس مشکي را در عزاي شهداي کربلا و زيد بن علي و يحيي بن زيد مي‏پوشيدند.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir