قافله حسيني

نوع اصطلاح :
عنوان :
قافله حسيني
کارواني که از مبدا عزت و آزادگي حرکت کرد و در مقصد شهادت بار افکند.قافله‏ حسيني روز 28 رجب از مدينه بيرون آمد و سوم شعبان به مکه رسيد.افراد کاروان عبارت‏ بودند از سيد الشهدا «ع‏»، فرزندان، برادران، برادر زادگان و عمو زادگانش و نيز خانواده‏ خود و برخي از بستگان ديگر.اين کاروان روز 8 ذيحجه از مکه به سوي عراق حرکت ‏کرد.با همان نفرات قبلي، اما با جمعي از پيروان او از مردم حجاز، کوفه و بصره که در ايام‏ اقامت وي در مکه به او پيوسته بودند.حضرت مقدار ده دينار و يک شتر در اختيار همراهان قرار داده بود که وسايل خود را بر آن حمل کنند.[1] اين کاروان، دوم محرم در کربلا فرود آمد.پس از عاشورا، اين قافله تبديل به جمعي داغدار و دلسوخته و شهيد داده‏شد که بصورت اسير، به کوفه وارد شدند.مردانشان همه شهيد شده بودند و امام سجاد «ع‏» هم بيمار بود و قافله سالار، حضرت زينب‏ «ع‏» بود.در کوفه برخي از زنان، به بستگان‏ خود که ساکن کوفه بودند پيوستند.

ما کاروان رفته به تاراجيم
مردانمان شناگر رود خون

ما رهروان قافله ي صبريم
رسواگر فسانه هر افسون

فرياد و خشم و رنج و اسيري‏مان
ما را سلاح کاري پيکار است

بانوي قهرمان عرب، زينب
ما را بزرگ و قافله سالار است[2] .

اين قافله، پس از پيمودن راه طولاني و دشوار کوفه تا شام و شام تا مدينه، با باري از غم ‏و اندوه به مدينه برگشت و بشير، خبر بازگشت قافله اهل بيت‏ «ع‏» را به مردم خبر داد و مدينه يکپارچه غرق شيون و عزا شد.


پی نوشتها :
[1] مقتل الحسين، مقرم، ص 194.
[2] از جواد محدثی، «قبله اين قبيله‏»، ص 93.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir