اسلم

نوع اصطلاح :
عنوان :
اسلم
اسلم بن عمرو ترکي از غلامان امام حسين عليه‏السلام بود. که او را به فرزندش حضرت علي بن الحسين عليه‏السلام بخشيد. احتمالا منظور طبري از سليمان «اسلم» باشد.
اسلم از مدينه تا مکه و کربلا به همراه امام عليه‏السلام مهاجرت کرد تا اين که در روز عاشورا بعد از جهادي سخت جمعي از دشمنان را به هلاکت رسانيد و خود نيز به شهادت رسيد. او در روز عاشورا از حضرت امام حسين عليه‏السلام اجازه جهاد خواست، آن حضرت فرمود از امام سجاد عليه‏السلام اجازه بگير، او از حضرت امام زين العابدين عليه‏السلام اجازه گرفت و اهل حرم را وداع کرد و عازم ميدان شده واين رجز را خواند:

البحر من طعني و ضربي يصطلي
و الجو من سهمي و نبلي يمتلي

اذا حسامي في يميني ينجلي
ينشق قلب الحاسد المبجل

«دريا از (ضربت) نيزه و ضربت (شمشيرم) آتش مي‏گيرد - هوا از تيرهاي من پر مي‏شود.
زماني که شمشيرم در دستم ظاهر مي‏شود - دل مرد بدخواه (بخيل) را مي‏شکافد».
(عبارت مبجل به صورت مبخل نيز آمده و مبجل از ماده بجل معاني مختلفي دارد و امر بجيل يعني منکر عظيم)
او بعد از نبردي سخت، به خدمت امام سجاد عليه‏السلام بازگشت، چون آن حضرت نگران غلامش بود و حتي پرده خيمه را کنار زده و نبرد او را نظاره مي‏کرد، اسلم دوباره از آن حضرت وداع کرده و براي دومين مرتبه عازم ميدان شده و جهاد سختي کرد و بعد از مدتي بر اثر جراحات زياد و شدت عطش بر زمين افتاد.
حضرت سيدالشهداء عليه‏السلام چون عقاب بر سر او حاضر شده و از اسب فروآمد و بر او گريست و چهره مبارک خود را بر گونه او گذاشت، اسم هنوز رمقي در جان داشت، چشم گشود، تبسمي کرد و گفت: کيست مثل من که فرزند رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم صورت به صورت من نهاده است؟ آن گاه جان به جان آفرين تسليم کرده و به شهادت رسيد.

اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir