سعيد بن عبدالله حنفي

نوع اصطلاح :
عنوان :
سعيد بن عبدالله حنفي
حنفي منسوب به حنفيه بن لجيم، تيره‏اي از بکر بن وائل، قبيله‏اي از اعراب عدناني شمالي مي‏باشند و سعيد اهل کوفه بود.
نام او در بعضي از منابع «سعد بن عبدالله» وارده شده است.
او از افراد جان بر کف شهداي کربلا، حماسه ساز، شورانگيز و انقلابي بزرگي بوده است. مبارزات بسيار پرشوري در قيام کربلا از خود به يادگار گذاشته است.
او از همان زماني که خبر هلاکت معاويه به کوفه رسيد مبارزات انقلابي خود را شروع کرد. و در کوفه از عباد و از شجاعان و از افراد سرشناس شيعه محسوب مي‏شد. سعيد و هاني بن هاني سومين گروه از فرستادگان کوفيان بودند که دعوت نامه‏هاي کوفيان را به حضرت امام حسين عليه‏السلام رسانيدند.
گروه اول فرستادگان کوفيان: عبدالله بن وائل و عبدالله بن مسمع (سبع).
گروه دوم: قيس بن مسهر و عبدالرحمن بن عبدالله بودند.
سعيد بن عبدالله و هاني بن هاني دعوت نامه هفت نفر از سران کوفه را که عبارتند از: شبث بن ربعي - حجار بن ابجر - يزيد بن الحرث - يزيد بن رويم - عزرة بن قيس - عمرو بن الحجاج - محمد بن عمير، خدمت امام عليه‏السلام رساندند. وقتي که مسلم عليه‏السلام به کوفه آمده و در منزل مختار بود، سعيد بن عبدالله از اولين مستقبلين و بيعت کنندگان جدي با مسلم عليه‏السلام بود.
بعد از نماز مغرب شب عاشورا حضرت سيدالشهداء عليه‏السلام طي سخناني از اصحاب تشکر کرد و بيعت را از آنان برداشته و فرمود: «مي‏توانيد ميدان کربلا را ترک کنيد، چرا که اينان فقط با من کار دارند».
هر يک از اصحاب و اهل بيت جوابهاي شورانگيزي به امام عليه‏السلام دادند، از جمله سعيد بن عبدالله عرض کرد:
«نه به خدا قسم اي پسر پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم، ما هرگز وانمي‏گذاريم تو را، تا خداي تعالي بداند که ما از تو و پيغمبر خدا صلي الله عليه و آله و سلم محافظت کرديم. و اگر بدانم که کشته مي‏شوم سپس زنده شده و سوزانده مي‏شوم و پس از آن متلاشي شده و در هوا پراکنده مي‏شوم، تا هفتاد مرتبه، از تو جدا نمي‏شوم تا مرگ خود را در نزد تو ببينم. پس چگونه جنگ نکنم در حالي که اين يک کشته شدن است، پس از آن به کرامتي که براي آن هرگز پاياني نيست مي‏رسم.
سعيد در ظهر روز عاشورا از جمله افرادي بود که جان خود را سپر امام عليه‏السلام کرده تا آن حضرت با نيمي از اصحاب، نماز ظهر (خوف) اقامه کرده و نيم ديگر به دفع دشمن پرداخته تا نوبت نمازشان برسد.
سعيد روز عاشورا در پيش روي آن حضرت ايستاده و خود را هدف تيرها نموده بود و هر کجا که آن حضرت حرکت مي‏کرد در پيش روي آن حضرت بود تا اين که روي زمين افتاد، و در اين حال مي‏گفت: «خدايا لعن کن اين جماعت را، لعن عاد و ثمود، اي خداي من سلام مرا به پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم خود برسان و به او ابلاغ کن آن چه به من رسيد از زحمت و جراحت و زخم چه اين که من در اين کار قصد کردم نصرت ذريه پيغمبر صلي الله عليه و آله و سلم تو را.»
او اين سخنان را گفته و به شهادت رسيد. در بدن سعيد به غير از زخم شمشير و نيزه، سيزده چوبه تير يافتند.
به نقل شيخ ابن نما حضرت امام حسين عليه‏السلام و اصحابش نماز را فرادي و به اشاره خواندند.
سعيد بن عبدالله در زيارت ناحيه مقدسه يکي از افرادي است که بيشترين توجه به او شده است.
وقتي که سعيد در محافظت از امام عليه‏السلام زخمي شده و بر زمين افتاده و در حال شهادت بود، چشمهايش را باز کرد و به صورت امام عليه‏السلام تماشا کرده و به آن حضرت عرض کرد: «اوفيت يا ابن رسول الله؟؛ اي پسر رسول خدا، به عهدم وفا کردم؟»
امام عليه‏السلام فرمود: «نعم انت امامي في الجنة؛ آري وفا کردي و تو پيشاپيش من در بهشت هستي.»

اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir