دعوت به باطل

نوع اصطلاح :
عنوان :
دعوت به باطل
امام باقر علیه‏السلام فرموده است: خدای متعال ایمان را بر چهار پایه قرار داده، بر صبر و یقین و عدالت و جهاد.
و از موسی به عبدالله بن حسن در حدیثی نقل می‏کند که: هنگامی که اسماعیل بن عبدالله بن جعفر و حضرت صادق علیه‏السلام را به بیعت با محمد بن عبدالله بن حسن دعوت کردند، و هر دو امتناع کردند، اسماعیل به حضرت صادق علیه‏السلام عرض کرد: تو را به خدا! به یاد داری که روزی من در خدمت پدرت، محمد بن علی علیه‏السلام رسیدم، و دو حله زرد در برداشتم؛ پس مدتی در من نگریست و سپس گریه کرد. گفتم: چرا می‏گریی؟
فرمود: برای این که تو را در پیری می‏کشند و خونت هدر می‏رود و دو بز در خون تو با هم نمی‏جنگند (یعنی در خونخواهی تو خصومتی رخ نمی‏دهد و کسی به طلب خون تو بر نمی‏خیزد). گفتم: این واقعه چه وقت است؟ فرمود: وقتی که تو را به باطل دعوت کنند و نپذیری و هرگاه آن لوچ (چپ چشم) نامبارک قومش را که به آل حسن علیه‏السلام نسبت دارد، دیدی که بر منبر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نشسته و مردم را به خود می‏خواند و نام عاریت بر خود نهاده (یعنی خود را امام می‏نامد) پس دیدار خویش را با فامیلت تازه کن و وصیت خود را بنویس که همان روز یا فردا کشته می‏شوی؟ حضرت صادق علیه‏السلام فرمود: آری؛ تا آن جا که گفت: پس به خدا! قبل از عصر برادر زادگانش، پسران معاویة بن عبدالله بن جعفر بر او وارد شدند و پامالش کردند تا او را کشتند.

منبع: معجزات امام محمد باقر؛ حبيب الله اکبرپور؛ الف چاپ اول 1382.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir