تحکیم سری بنیادهای تفکر شیعی‏

نوع اصطلاح :
عنوان :
تحکیم سری بنیادهای تفکر شیعی‏
تسخیر پایگاه فرهنگی جامعه، هرچند از مواضع و اهداف مهم امام باقر (ع) بود، ولی امام (ع) در این مسیر هرگز از تحکیم بنیادهای تفکر شیعی غفلت نداشت، بلکه با برنامه‏ای دقیق و حساب شده، به رهبری جریان تفکر امامیه و پیروان خط ولایت، اهتمام می‏ورزید.
پنهانی بودن این نوع برنامه‏ها، عامل مهمی است که بسیاری از آن‏ها در متون تاریخی ثبت نشده، ولی روایاتی در اختیار ماست که به روشنی پرده از وجود این تلاش‏ها بر می‏دارد.
این روایات هم در باب تقیه وارد شده است، و هم در زمینه کتمان سر.
ابوعبیده‏ی حذاء می‏گوید: از امام باقر (ع) شنیدم که می‏فرمود:
به خدا سوگند محبوبترین یاران و اصحاب در نظر من، کسانی هستند که پرهیزکاران و فقیه‏ترین آنانند و بیش از همه احادیث و سخنان ما را (از قرار گرفتن در اختیار دشمنانمان) حفظ می‏کنند و پنهان می‏دارد... [1] . مگر نه این است که امام باقر (ع) در فضایی عام برای همه‏ی طبقات اجتماعی به تدریس و موعظه می‏پرداخته است، پس کتمان حدیث چه معنایی دارد؟!
آیا این گونه توصیه‏ها جز این است که از وجود نوعی درس‏ها و برنامه‏های خصوصی پنهانی خبر می‏دهد که به دلیل امنیتی در اختیار نامحرمان قرار نمی‏گرفته است.
توجه به حدیث محمد بن مسلم این نکته را روشنتر می‏سازد، که علت اصلی کتمان برخی از مطالب، دور داشتن عداوت و کینه‏ی حکام از حریم شیعه بوده است. محمد بن مسلم گوید: امام باقر (ع) می‏فرمود: بنده‏ای از بندگان خدا روز قیامت محشور می‏شود، در حالی که هرگز دستش به خون کسی آلوده نشده است، ولی چیزی همانند شیشه‏ی حجامتگران به او می‏دهند (که خون در آن جمع شده است) و به او می‏گویند: این سهم تو از خون فلان شخص است. آن شخص می‏گوید: پروردگارا تو خوب می‏دانی که من تا لحظه‏ی مرگ، خون کسی را نریخته‏ام.
به او گفته می‏شود: آری، تو از فلان شخص روایتی را شنیدی و آن را برای دیگران بازگو کردی تا سخن او به فرمانروای جبار رسید و در نتیجه کشته شد. این سهم تو از همان خون است. [2] .
در این حدیث امام (ع) هشدار داده است که رعایت نکردن شرط امانت و سر داری، و افشای احادیث امامیه نزد نااهلان، عواقب شوم دنیوی و اخروی به دنبال دارد.

پی نوشت ها:
[1] والله ان حب اصحابی الی اورعهم وافقهم و اکتمهم لحدیثنا... بحار 75 / 76.
[2] یحشر العبد یوم القیامة و ماندی دما فیدفع الیه شبه المحجمة أو فوق ذلک، فیقال له: هذا سهمک من دم فلان. فیقول یا رب انک لتعلم أنک قبضتنی و ما سفکت دما! فیقول: بلی، سمعت من فلان روایة کذا و کذا، فرویتها علیه، فنقلت حتی صارت الی فلان الجبار فقتله علیها، و هذا سهمک من دمه. بحار 75 / 85.

منبع: امام باقر جلوه امامت در افق دانش؛ گروه تاریخ اسلام؛ آستان قدس رضوی چاپ دوم 1375.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir