وصیت به گواهان شهادت و حجت آن

نوع اصطلاح :
عنوان :
وصیت به گواهان شهادت و حجت آن
وصیة اخری لولده الصادق علیه‏السلام
عن أبی‏عبدالله علیه‏السلام قال ان أبی استود عنی ماهناک فلما حضرته الوفاة قال: ادع لی شهودا. فدعوت أربعد من قریش، فیهم نافع مولا عبدالله بن عمر فقال علیه‏السلام: اکتب، هذا ما اوصی به یعقوب بنیه (یا بنی ان الله اصطفی لکم الدین فلا تموتن الا و أنتم مسلمون) [1] و أوصی محمد بن علی الی جعفر بن محمد و أمره أن یکفنه فی برده الذی کان یصلی فیه یوم الجمعة، و أن یعمه بعمامته، و أن یربع قبره و یرفعه أربع اصابع، و أن یحل عنه أطماره عند دفنه. ثم قال للشهود؛ انصرفوا رحمکم الله فقلت له؛ یا ابت ما کان فی هذا بأن یشهد. علیه فقال: یا بنی، کرهت أن تغلب و أن یقال: لم یوص الیه و أردت أن تکون لک الحجة [2] .

امام صادق علیه‏السلام فرمود: پدرم آنچه در آن جا بود (از کتاب و سلاح و نشانه‏های امامت) به من سپرد و چون وفاتش نزدیک شد، فرمود: گواهانی نزد من بیاور. من چهار تن از قریش را که نافع - غلام عبدالله بن عمر - در میان آن‏ها بود، حاضر کردم. پس فرمود: بنویس این است آنچه یعقوب به پسرانش وصیت کرد: پسرانم! خدا برای شما این دین را برگزید، پس نمیرید جز این که مسلمان باشید. و محمد بن علی به جعفر بن محمد وصیت کرد و به او امر فرمود که او را در بردی که نماز جمعه را با آن می‏خواند، کفن پوشد، و با عمامه‏ی خودش او را عمامه پوشد، و قبرش را چهارگوش سازد و به مقدار چهار انگشت بالا آورد، و هنگام دفن، بندهای کفن او را بگشاید. سپس به گواهان فرمود: برگردید؛ خدا شما را رحمت کند. پس از آن که رفتند، گفتم:ای پدر! در این وصیت چه احتیاجی به گواه گرفتن بود؟ فرمود: پسر جانم! نخواستم که تو - در امر امامت یا کارهای وصیت - مغلوب باشی (و مشکلی پیدا کنی) و مردم بگویند به او وصیت نکرده است؛ خواستم که تو حجت و دلیل داشته باشی.

درس‏های این وصیت
1. هنگام وصیت کردن در حضور جمع باشید، و گروهی شهادت دهند تا دلیل و حجت مهمی برای سایرین باشد.
2. در ابتدا تأکید به تقوا و تدین و پایبندی به حلال و حرام خدا داشته باشید، تا به مدد توفیق الهی، دیندار و خداشناس از دار دنیا رحلت کنید.
3. مراحل تغسیل و تدفین و تجهیز میت برای امام و سایر مردم فرقی ندارد؛ با این تفاوت که کارهای امام ومعصوم را، فقط معصوم انجام می‏دهد.
4. لباس نمازگزار دارای قداست خاصی است و هنگام قیامت در حق صاحبش شهادت می‏دهد؛ مشروط به این که صاحبش دارای ولایت آل محمد علیهم‏السلام باشد. بنابراین، پوشیدن آن به عنوان کفن - با شرایط آن - برای عالم برزخ و قیامت مفید است.

سختی مرگ
حضرت یحیی پسر زکریا - علی نبینا و آله و علیهماالسلام - از پیامبران هم عصر حضرت عیسی علیه‏السلام بود که با حضرت عیسی علیه‏السلام علاوه بر خویشاوندی، دوستی و انس داشت. وقتی حضرت یحیی علیه‏السلام از دنیا رفت، پس از مدتی حضرت عیسی علیه‏السلام بالای قبر او آمد و از خدا خواست او را زنده کند. دعایش به استجابت رسید، و حضرت یحیی علیه‏السلام زنده شد و از میان قبر بیرون آمد و به حضرت عیسی علیه‏السلام گفت: از من چه می‏خواهی؟
حضرت عیسی علیه‏السلام فرمود: می‏خواهم با من همان گونه که در دنیا مأنوس بودی، اکنون نیز دوست باشی و با من انس بگیری. حضرت یحیی علیه‏السلام گفت: هنوز داغی و تلخی مرگ در وجودم از بین نرفته است، و تو می‏خواهی مرا دوباره به دنیا برگردانی و در نتیجه باردیگر مرا گرفتار تلخی و داغی مرگ کنی؟! آنگاه او حضرت عیسی علیه‏السلام را رها کرد و به قبر خود بازگشت [3] . قیل للصادق علیه‏السلام: صف لنا الموت؟ قال علیه‏السلام: للمؤمن کأطیب ریح یشمه فینعس لطیبه و ینقطع و الألم عنه، و للکافر کلسع الأفاعی و لدغ العقارب أو أشد [4] .
به امام صادق علیه‏السلام گفته شد: یابن رسول الله! مرگ را برای ما وصف کن. حضرت فرمود: برای مؤمن مانند خوشبوترین بویی است که استشمام می‏نماید و در اثر لذت آن از درد و رنج و خستگی راحت می‏شود؛ و برای کافر مانند (سختی) نیش اژدهاها و عقرب‏ها خواهد بود.

ختامه مسک
پنج چیز مرگ را برای انسان آسان می‏کند:
1. پوشاندن لباس بر برادران دینی؛
قال مولانا الصادق علیه‏السلام: من کسی أخاه کسوة شتاء أو صیف کان حقا علی الله أن یکسوه من ثیاب الجنة و أن یهون علیه من سکرات الموت و أن یوسع علیه فی قبره، و أن یلقی الملائکة اذا اخرج من قبره بالبشری [5] . هر کس (برای رضای خداوند متعال) برهنه‏ای را لباس - تابستانی یا زمستانی - بپوشاند، خداوند او را از لباس بهشت خواهد پوشاند، و جان دادن برایش آسان می‏شود، و قبرش توسعه می‏یابد، و هنگام خروج از قبر، فرشتگان را ملاقات نموده و به وی بشارت می‏دهند.
2. صله‏ی رحم؛
قال مولانا الصادق علیه‏السلام: صلة الرحم یهون سکرات الموت.
صله‏ی رحم، سکرات و بی خودی هنگام مرگ را آسان می‏کند.
3. حسن ظن به خدا؛
قال رسول الله صلی الله علیه و آله: و حسن الظن بالله.
4. دوستی حضرت علی علیه‏السلام
قال رسول الله صلی الله علیه و آله: الا و من أحب علیا هون الله علیه سکرات الموت و جعل قبره روضة من ریاض الجنة [6] .
هر کس علی علیه‏السلام را دوست بدارد، جان دادن برای وی آسان می‏شود، و قبرش باغچه‏ای از باغ‏های بهشت خواهد شد.
5. گریه بر مصائب امام حسین علیه‏السلام؛
قال أمیر المؤمنین علیه‏السلام: بعد کلام طویل: و البکاء علی الحسین علیه‏السلام [7] .

پی نوشت ها:
[1] بقره، 132.
[2] اصول کافی، ج 1، ص 307؛ بحارالانوار، ج 47، صص 14-13.
[3] کافی، ج 3، ص 260، ح 37.
[4] علل الشرایع، ج 1، ص 298، باب 235، ح 2؛ معانی الأخبار، ص 287، ح 1، باب معنی الموت.
[5] کافی، ج 2، ص 163، ح 1.
[6] فضائل الشیعه، ص 3.
[7] آخرین گفتارها، ج 1، ص 13.

منبع: وصایا الصادقین (بررسی کوتاه و ساده درباره وصیتهای امام باقر)؛ محمود شریعت زاده خراسانی؛ انتشارات خادم الرضا (ع) چاپ دوم 1384 .
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir