شفاف کردن رفتار

نوع اصطلاح :
عنوان :
شفاف کردن رفتار
گاهی انسان در موقعیتی قرار می‏گیرد؛ از لباس و یا مرکب و مسکنی استفاده می‏کند که برای دیگران قابل تحمل نیست. چه بسا آن رفتار کاری غیر مشروع نباشد، لیکن کسی که این رفتار را مشاهده می‏کند. چون علت رفتار برای وی مبهم است. پندار غلط در ذهن وی نفوذ می‏کند و چه بسا نسبت به آن فرد بدبین می‏شود.
این گونه موارد برای رهبران دینی و امامان نیز پیش آمد می‏نموده است. در عین حال که آنان اندیشه زلال و رفتاری شفاف و بی‏آلایش داشتند، گاهی اتفاق می‏افتاده که برخی رفتار آنان را، بینندگان بر نتابند؛ و نوعی دو گانگی برداشت کنند. آیا به نظر شما امامان در این گونه موارد چه اقدامی انجام می‏دادند؟ برای فراهم آوردن پاسخ این سؤال به یک نمونه از رفتار باقر العلوم علیه‏السلام نگر می‏افکنیم. حسن زیات به همراه رفیقش به خدمت حضرت رسیدند. در حالی که حضرت در اتاقی آراسته و مزین بود و لباس‏ها و سر و روی حضرت نیز کاملا آراسته و مرتب بود. آنان سؤالاتی داشتند مطرح نموده و پاسخ گرفتند. لیکن مثل این که حال و اوضاع امام برای آنان سؤالی پنهانی فراهم ساخت که فرصت طرح آن نبود. و نیز فرصت برای شبهه‏زدایی هم مناسب نبود. به همین خاطر هنگام خداحافظی حضرت به حسن زیات فرمودند به همراه رفیق خود فردا به منزل من بیایید. وی نیز پذیرفت. فردا که به حضور امام شرفیاب شدند وی را در اتاقی بی‏آلایش با یک فرش حصیری دیدند. و نیز مشاهده کردند که حضرت لباس خشن پوشیده است. آنگاه امام با آنان سخن گفتند و فرمود دیروز که مرا با آن وضع مشاهده کردید، آن اتاق از آن همسر جدید من بود و تمام آنچه در آنجا بود هم از آن همسرم می‏باشد. و چون همسرم خویش را برای من آراسته بود، من نیز خود را برای وی آراسته بودم. زندگی معمولی من این است که مشاهده می‏کنید. در ذهن شما چیزی خطور نکند. آنگاه رفیق حسن زیات گفت به خدا سوگند به قلب من چیز دیگری خطور کرد. لیکن اکنون که این وضع را مشاهده کردم و این توضیحات را شنیدم به طور کلی ذهن من پاک شد و فهمیدم که شما حق می‏گویی، علمت ان الحق فیما قلت. [1] . نکته آموزنده این رفتار این است، که امام گرچه رفتارش پاک و منزه از گناه است و از نعمت‏های خدا بهره‏وری حلال نموده است؛ لیکن چون رفتارش برای طرف سؤال‏انگیز بوده و در آن هنگام فرصت شبهه‏زدایی فراهم نبوده است، امام آنان را در فرصت مناسب فراخوانده و رفتار خویش را توضیح داده و شبهه را از ذهن آنان می‏زداید. این رفتار امام یعنی انسان باید در رفتارهای فردی و اجتماعی به گونه‏ای شفاف باشد. و اگر احیانا رفتار شبهه‏انگیزی از وی سر می‏زند باید در فرصت مناسب رفتار خویش را شفاف سازد و شبهه‏زدایی نماید. رفتار و روش مبهم در پیش نگیرد که باعث ایجاد پندار و سؤال برای مخاطبان و دیگران شود. این رفتار از یک جهت دیگر نیز مسؤولیت آفرین است؛ که فرد باید رفتار دو گانه خویش را شفاف سازد، نه این که بر این پندار باشد که من به وظیفه خود عمل کرده‏ام، دیگران می‏خواهند بدبین بشوند یا بدبین نشوند! این رفتار می‏آموزد که فرد زمینه بدبینی دیگران را نباید فراهم آورد.

پی نوشت ها:
[1] فروع کافی، ج 6، ص 448.

منبع: امام باقر الگوی زندگی؛ حبیب الله احمدی؛ فاطیما چاپ دوم 1385.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir