شروع امامت

نوع اصطلاح :
عنوان :
شروع امامت
شیخ مفید رحمه‏الله در «ارشاد» از جعفر بن محمد نقل می‏کند که معلی بن محمد گفت: روزی با ابوجعفر علیه‏السلام درباره‏ی مرگ پدرش صحبت می‏کردم، و نگاه به قد و قامت کودکی او می‏نمودم که چگونه امامت به او منتقل می‏شود، ناگاه نگاه تندی به من کرده، فرمود:
یا معلی! ان الله احتج فی الامامة ما احتج به فی النبوة فقال: (و آتیناه الحکم صبیا) [1] .
ای معلی! خداوند در امامت احتجاج فرمود همان طور که در نبوت احتجاج فرموده، یعنی حجت آورده و در آیه‏ی کریمه می‏فرماید: و ما حکم و فرمان نبوت را به صبی و کودک - یعنی عیسی بن مریم - دادیم، چگونه ولایت را به کودک ندهیم.
حمیری نیز در «بصائر الدرجات» نظیر این روایت را نقل کرده با این اضافه که فرمود:
«فلما بلغ اشده و بلغ اربعین سنة، فقد یجوز أن یؤتی الحکمة و هو صبی و یجوز أن یؤتی و هو ابن اربعین سنة» [2] .
گاهی به اقتضای زمان، مکان، محیط، عصر اجتماع و نیاز خلق، فرمان نبوت را به صبی می‏دهد که در گاهواره بگوید: «انی عبدالله آتانی الکتاب» و گاهی تا به سال چهل نرسد نمی‏دهد، زیرا سابقه نیروی جسمانی و روحانی او باید مناسبت محیط عصر باشد.
چنانچه حضرت موسی علیه‏السلام و حضرت محمد صلی الله علیه و آله در چهل سالگی به نبوت مبعوث شدند.

پی نوشت ها:
[1] ارشاد: ج 2 ص 292.
[2] اصول کافی: ج 1 ص 384.
منبع: زندگانی حضرت امام محمد تقی جوادالائمه؛ حسین عماد زاده؛ حسینیه عمادزاده چاپ اول 1386.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir