درخت سدر

نوع اصطلاح :
عنوان :
درخت سدر
در معجزات آن حضرت نوشته‏اند:
هنگامی که حضرت جوادالائمه با ام‏الفضل از بغداد به مدینه حرکت کردند، در مشایعت، جمع کثیری از مردم بودند.
وقتی آن حضرت در شارع کوفه به دار مسیب رسید، آنجا فرود آمدند. چون هنگام غروب و اول نماز مغرب نزدیک بود، حضرت جواد علیه‏السلام داخل مسجد شد، آنجا درخت سدری بود که خشک شده و بار نمی‏داد.
حضرت جواد علیه‏السلام آب خواست پای آن درخت وضو گرفت و به نماز ایستاد، نماز مغرب را به جماعت گزارد و در رکعت اول حمد و سوره نصر و در رکعت دوم توحید را خواند و پیش از رکوع، قنوت نموده و رکعت سوم را به جای آورد تشهد و سلام گفت و لحظه‏ای نشست و ذکر خدا به جا آورد و پس از آن چهار رکعت نماز نافله مغرب به جا آورد و تعقیب نماز خواند و دو سجده‏ی شکر نمود و بیرون رفت.
چون جماعت برخاستند نزدیک درخت آمدند، دیدند درخت سبز و خرم و بار داده است و از سدر آن خوردند، شیرین و گوارا بود و دیدند دانه و هسته ندارد.
از این اعجاز و خرق عادت مشعوف شدند و با آن حضرت وداع گفتند و برگشتند و حضرت جواد علیه‏السلام در سن ده بود که با ام‏الفضل به مدینه برگشت و تا زمان معتصم قریب 15 سال، تا سال 220 هجری در مدینه بود تا که معتصم آن حضرت را دعوت کرد و در آخر ماه ذی القعده همان سال رحلت نمود و پشت سر مقابر قریش مدفون شد.
شیخ مفید رحمه‏الله فرموده است: من آن درخت سدر را دیدم و از میوه‏ی آن خوردم، بی‏دانه بود و فاصله‏ی شیخ مفید رحمه‏الله تا سال 210 قریب صد سال بیشتر می‏باشد که درخت سدر سر پای خود بوده است. [1] .

پی نوشت:
[1] بحارالانوار: ج 50 ص 57.
منبع: زندگانی حضرت امام محمد تقی جوادالائمه؛ حسین عماد زاده؛ حسینیه عمادزاده چاپ اول 1386.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir