مشت مأمون باز شد

نوع اصطلاح :
عنوان :
مشت مأمون باز شد
یکسال پس از شهادت امام رضا علیه‏السلام مأمون به بغداد آمده و امام جواد علیه‏السلام را نیز به اجبار از مدینه فرا خواند.
روزی مأمون بر اسب سوار شد و با عده‏ای از یارانش برای شکار بیرون رفت. در مسیر حرکتش عده‏ای از کودکان مشغول بازی بودند و امام جواد علیه‏السلام هم در کناری ایستاده بود و به بازی کودکانه‏ی آن اطفال نگاه می‏کرد.
بچه‏ها همین که خلیفه را با آن شکوه و هیبت و غرور دیدند، همه پراکنده شده و گریختند ولی آن حضرت بی‏اعتنا در جای خود ایستاد، گویا هیچ حادثه‏ای رخ نداده است.
مأمون از جرأت آن کودک حیران شد، پس به او نزدیک شد و گفت: «چرا مثل کودکان دیگر فرار نکردی؟!»
حضرت فرمود: «راه عبور تنگ نبود تا من کنار روم و راه را باز کنم و جرم و خطایی هم ندارم تا از تو بترسم و فرار کنم! تو هم که به افراد بی‏گناه ضرری نخواهی رساند.»
مأمون با شگفتی پرسید: «نام تو چیست؟ و پسر کیستی؟!
گفت: «من محمد پسر علی بن موسی الرضا هستم.»
مأمون راهش را گرفت و به شکار رفت و در شکارگاه نظرش بر دراجی افتاد، پس باز شکاری خود را به پرواز درآورد تا آن پرنده را صید کند. هنگامی که «باز» برگشت ماهی کوچکی را صید کرده بود که هنوز آثار حیات در او موجود بود. مأمون بسیار تعجب کرد از این که باز قادر بر شکار ماهی نیست و در آن نزدیکی رودخانه و ماهی نبود، پس آن ماهی را بدست گرفت و از شکارگاه برگشت.
هنگام مراجعت دوباره کودکان را دید. این بار نیز تمام کودکان، غیر از امام جواد علیه‏السلام پراکنده شدند. مأمون نزد او رفت و در حالی که دستهایش را مشت کرده بود، پرسید: «این چیست که در دست گرفته‏ام؟»
حضرت علیه‏السلام فرمود: «خداوند متعال به قدرت کامله‏ی خود دریاهایی خلق کرده که ابرها از آن دریاها بلند می‏شوند و ماهیان ریزه‏ای، با ابرها از آن دریاها به آسمان بالا می‏روند و بازهای شکاری پادشاهان، آن‏ها را شکار می کنند و پادشاهان، آن ماهیان را در کف دستشان پنهان کرده تا سلاله‏ی نبوت را با آن امتحان کنند.» [1] .
مأمون تا این خبر غیبی شگفت‏انگیز را شنید، گفت:
«انت ابن الرضا حقا.»
«حقا که تو فرزند علی بن موسی الرضا هستی و از فرزند آن بزرگوار این عجایب و اسرار بعید نیست».
نقل است که در این واقعه حضرت جواد علیه‏السلام یازده ساله بود. پس مأمون آن حضرت را طلبید و تصمیم به تزویج دخترش به آن حضرت گرفت. [2] .

پی نوشت:
[1] ان الله تعالی خلق بمشیته فی بحر قدرته سمکا صغارا لیصداده الملوک و الخلفاء یستخرون بها سلالة اهل النبوة.».
[2] کشف الغمه، ج 3، ص 187 - بحارالانوار: ج 50، ص 56.

منبع: کرامات و مقامات عرفانی امام محمد جواد؛ سید علی حسینی قمی ؛ نبوغ چاپ اول 1381.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir