بخشش امام و سؤال خدا

نوع اصطلاح :
عنوان :
بخشش امام و سؤال خدا
مرحوم شیخ طوسی و کلینی، به نقل از علی بن ابراهیم قمی و او به نقل از پدرش، ابراهیم بن هاشم حکایت نماید:
روزی در محضر مبارک امام محمد جواد علیه‏السلام بودم، شخصی به نام صالح بن محمد - که از طایفه‏ی واقفیه بود - وارد مجلس امام علیه‏السلام شد و اظهار داشت:
یابن رسول الله! مبلغی به مقدار ده هزار دینار - از وجوهات شرعیه - نزد من بوده است که مؤمنین، آن‏ها را در اختیار من قرار داده بودند تا تحویل شما دهم.
ولیکن من آن‏ها را مصرف خود و دیگران کرده‏ام، اکنون تقاضامندم مرا حلال نمائید.
حضرت فرمود: حلال کردم.
ابراهیم بن هاشم گوید: همین که آن شخص از مجلس حضرت جواد بلند شد و بیرون رفت، امام علیه‏السلام مرا مخاطب قرار داد و فرمود: ای ابوهاشم! وقتی حقوق و اموال ما به دست یکی از این افراد می‏رسد - که در حقیقت، آن اموال مربوط به تمامی اهل بیت و ذریه‏ی رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم؛ و نیز ایتام و مساکین است - در هر راهی که خواستند مصرف می‏کنند؛ و سپس در مجلس ما حضور می‏آیند و اظهار می‏دارند: یاابن رسول الله! تقاضا داریم که از ما بگذر و ما را حلال گردانی.
و حضرت سپس افزود: آن‏ها فکر می‏کنند که ما نمی‏گوئیم، حلال کردیم، ولی به خدا قسم، در روز قیامت تمامی این افراد مورد مواخذه و بازخواست خداوند متعال قرار خواهند گرفت و در سؤال و جواب سختی، واقع خواهند شد. [1] .

پی نوشت ها:
[1] اصول کافی: ج 1، ص 548، ح 27، تهذیب الأحکام: ج 5، ص 140، ح 19، غیبت شیخ طوسی: ص 213.
منبع: چهل داستان و چهل حدیث از امام محمد جواد؛ مؤلف: عبدالله صالحی؛ نشر مهدی یار.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir