این دو فرزندم را چه می‏شود!

نوع اصطلاح :
عنوان :
این دو فرزندم را چه می‏شود!
سلمان رحمه الله می‏گوید:
روزی خدمت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم مشرف شده و سلام دادم سپس به منزل حضرت فاطمه‏ی زهرا علیهاالسلام رفتم.
آن حضرت فرمود: ای عبدالله؛ حسن و حسین علیهماالسلام گرسنه‏اند و گریه می‏کنند، دست آنها را بگیر و نزد جدشان ببر تا به آنها طعام دهد.
دست آن بزرگواران را گرفتم و به خدمت پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم آوردم.
آن حضرت چون آن دو را دیدند فرمودند:
ما لکما، حبیبی؟ فرزندان نیکوی من، شما را چه می‏شود؟
فرمودند: به طعام اشتها داریم.
حضرت سه بار فرمود: اللهم اطعمهما. «خدایا آن دو را طعام بده».
سلمان رحمه الله گوید: ناگاه یک گلابی در دست رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم که لطیف‏تر از پر، سفیدتر از برف، شیرین‏تر از عسل و از کره نرم‏تر بود ظاهر شد، آن حضرت انگشت شصت مبارکش را بر آن کشید و به دو نیم کرد نیمی را به امام حسن علیه‏السلام و نیمی را به حسین علیه‏السلام داد من به آنها نگاه می‏کردم و اشتها داشتم. پیامبر دریافتند که من اشتها دارم، فرمودند:
یا سلمان؛ هذا طعام من الجنة، لا یأکله حتی ینجو من الحساب.
ای سلمان؛ این طعام از بهشت است، کسی آن را نمی‏خورد مگر اینکه از حساب رها باشد. (یعنی کسی از این طعام می‏خورد که از حساب روز جزا پاک و بهشتی باشد.) [1] .

پی نوشت ها:
[1] صحیفة الأبرار: 2 / 169 ح 55، بحارالأنوار: 43 / 308. «این حدیث نیز دلالت بر عصمت امام حسن و امام حسین علیهماالسلام دارد».
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir