آغوش‏های نورانی

نوع اصطلاح :
عنوان :
آغوش‏های نورانی
عمادالدین طوسی در کتاب «الثاقب فی المناقب» می‏نویسد:
اصبغ بن نباته گوید: محضر مولایم امیرمؤمنان علی علیه‏السلام شرفیاب شدم، امام حسن و امام حسین علیهماالسلام نیز حضور داشتند، متوجه شدم که علی علیه‏السلام با نگاهی عمیق به فرزندانش می‏نگرد.
عرض کردم: خداوند جوانانت را بر تو مبارک گرداند، و شما را در باره‏ی آنها و آنها را در مورد شما به آرزویتان برساند (چرا چنین ژرف و عمیق متوجه این دو بزرگوار هستید؟).
امیرمؤمنان علی علیه‏السلام لب به سخن گشود و فرمود:
روزی من از خانه بیرون آمده و با رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نماز خواندم، هنگام بازگشت به آن حضرت عرض کردم: ای رسول خدا؛ بامدادان در باغم (مشغول کار) بودم، هنگام ظهر به خانه آمده و گرسنه بودم به فاطمه علیهاالسلام گفتم: آیا غذایی داری که بخورم. ایشان برخاست تا غذایی تهیه کند، در این حال دو فرزندت حسن و حسین علیهماالسلام آمدند و گفتند:
جبرئیل و رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم ما را نگه داشتند؟ من گفتم: چگونه آنها شما را نگه داشتند؟ (امام) حسن علیه‏السلام گفت:
کنت أنا فی حجر رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم و الحسین علیه‏السلام فی حجر جبرئیل فکنت أنا أثب من حجر رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم الی حجر جبرئیل، و الحسین علیه‏السلام یثب من حجر جبرئیل الی حجر رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم.
من در آغوش رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم بودم و حسین علیه‏السلام در آغوش جبرئیل، من از آغوش رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم به آغوش جبرئیل می‏رفتم و حسین علیه‏السلام از آغوش جبرئیل، به آغوش رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می‏رفت (آنها بدین وسیله ما را سرگرم کرده بودند.)
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: آری، فرزندانم راست گفته‏اند، آنها پیوسته نزد من و جبرئیل بودند و ما آنها را سرگرم کرده بودیم.
عرض کردم: جبرئیل چه شکلی بود؟
فرمود: در شکلی که بر من فرود می‏آید. [1] .
عمادالدین طوسی می‏گوید: تعداد چنین فضایلی در مورد آن بزرگواران از شمارش خارج است به راستی که خداوند متعال امیرمؤمنان علی علیه‏السلام را نشانه‏ای میان ایمان و کفر، و میان آن که پاک به دنیا آمده و آن که ناپاک زاده شده، قرار داده است.
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در حدیث زیبایی می‏فرماید:
حبک ایمان و بغضک نفاق.
(ای علی! مهر و دوستی تو ایمان و بغض و دشمنی تو نفاق است.
در حدیثی دیگر می‏فرماید:
لا یحبک الا مؤمن و لا یبغضک الا منافق. [2] .
جز مؤمن تو را دوست نمی‏دارد و جز منافق به تو دشمنی نمی‏ورزد. [3] .

پی نوشت ها:
[1] مدینة المعاجز: 2 / 72 ح 490.
[2] در کتاب «صواعق المحرقه» آمده که ابوسعید خدری؛ می‏گوید: ما منافقان را از کینه آنها نسبت به علی علیه‏السلام شناسائی می‏کردیم، (صواعق المحرقة: 122، سنن ترمذی: 5 / 635).
[3] قطره‏ای از دریای فضائل اهل‏بیت علیهم‏السلام: 2 / 468، الثاقب فی المناقب: 122 ح 9.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir