مظلومیت خاندان وحی

نوع اصطلاح :
عنوان :
مظلومیت خاندان وحی
ثقیف بکاء می‏گوید:
هنگامی که امام مجتبی علیه‏السلام به امر مدبر امور (خداوند متعال) با معاویه علیه العذاب صلح نمود، یکی از یارانش به دیدار ایشان آمد و گفت: السلام علیک، یا مذل المؤمنین.
آن مظلوم فرمود: ساکت باش؛ من ذلیل کننده‏ی مؤمنان نیستم، بلکه من عزت‏بخش مؤمنین هستم و فقط قصد من حفظ جان آنها و باقی ماندن ایشان است.
ثم ضرب برجله فی فسطاطه، فاذا أنا فی ظهر الکوفه و قد خرق الی الدمشق و مضی حتی رأینا عمرو بن عاص بمصر و معاویة بدمشق.
سپس پای مبارکش را در آن خیمه به زمین زد، ما که در پشت کوفه بودیم ناگاه دیدیم زمین پیچیده شد تا آنکه عمر بن عاص را در مصر و معاویه را در دمشق دیدیم.
در آن هنگام امام علیه‏السلام فرمودند:
اگر بخواهم آنها را سرنگون کنم می‏توانم، ولکن هرگز آن کار را نمی‏کنم، همانا پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به راه استواری بود و همچنین علی علیه‏السلام به آن راه رفت، من هم به راه درست آنها هستم و مخالفت آنها نمی‏کنم [1] .

پی نوشت ها:
[1] صحیفة الأبرار: 2 / 157: مدینة المعاجز: 2 / 11 ح 852.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir