عمرو بن حسن (آزاده‏ای کوچک)

نوع اصطلاح :
عنوان :
عمرو بن حسن (آزاده‏ای کوچک)
ابن‏نما حلی (متوفای سال 645 ه. ق.) او را عمر بن حسن معرفی می‏کند و می‏گوید: او کودکی خردسال بود و حدود یازده سال داشت که در سفر کربلا عمویش را همراهی کرد. بعد از واقعه‏ی کربلا با دیگر اسیران روانه‏ی شام شد. روزی در شام یزید بن معاویه علی بن الحسین علیه‏السلام و عمرو بن حسن را به حضور طلبید. یزید رو به عمرو کرد و گفت: حاضری با پسرم خالد کشتی بگیری؟ عمرو بن حسن جواب داد: «ما فی قوة للصراع و لکن أعطینی سکینا و أعطه سکینا فاما أن یقتلنی فألحق بجدی رسول الله صلی الله علیه و آله و أبی علی بن أبی‏طالب علیه‏السلام و اما أن أقتله فألحقه بجده أبی‏سفیان و أبیه معاویه؛ نیرویی که باو کشتی بگیرم در من نیست، خنجری به من بده و کاردی به پسرت تا با هم بجنگیم یا او مرا می‏کشد، پس به جدم پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و پدرم علی بن أبی‏طالب علیه‏السلام ملحق می‏شوم و یا این که من او را می‏کشم، پس او را به جدش ابوسفیان و پدرش معاویه ملحق می‏نمایم.»
یزید نگاهی خشم‏آلود کرد و گفت: «اینان (اهل بیت نبوت) کوچک و بزرگشان دست از عداوت و دشمنی با ما برنمی‏دارند، سپس با خواندن شعر زیر اهانتی به اهل بیت علیهم‏السلام کرد:

شنشنة أعرفها من أخزم
هل تلد الحیة الا حیة[1] .
«این خوی و اخلاقی است که من از أخزم به یاد دارم، آیا از مار جز مار پدید می‏آید؟»
سپس یزید گفت: بنگرید آیا او بالغ شده یا هنوز کودک است. جواب دادند: او هنوز کودک است. یزید دست از مجازات او برداشت. [2] سپس او را با أهل بیت علیهم‏السلام و دیگر اسرا روانه‏ی مدینه کردند.
سید بن طاووس یک نفر دیگر از فرزندان امام مجتبی علیه‏السلام به نام یزید را همراه اسرا معرفی می‏کند. [3] .

پی نوشت ها:
[1] یزید بن معاویه - لعنة الله علیه - با خواندن این بند اشاره به ضرب المثلی کرد که در میان عرب مرسوم بود، زیرا «ابواخزم» کنیه‏ی جد حاتم طایی است. پسر او أخزم بشر نام داشت که در خشونت معروف بود، او در جوانی مرد و فرزندانی از وی باقی ماند. روزی پسران أخزم بر جد خویش «ابواخزم» حمله کردند و بر وی تاختند و او را خون‏آلود نمودند؛ از این رو ابواخزم این بیت را سرود:
ان بنی رملونی بالدم
شنشنة اعرفها من أخزم‏
«نوادگان من بر من حمله کردند و مرا خون‏آلود نمودند؛ این طبیعت زشت را آن‏ها از پسرم أخزم به ارث برده‏اند.»
یزید - لعنة الله علیه - در خواندن شعرش قصد اهانت و تحقیر به اهل بیت علیهماالسلام را داشت وگرنه می‏دانست شجاع‏زاده‏ای که می‏خواهد عنصر فاسدی را نابود کند هدفش چیست و چه آرمانی را دنبال می‏کند.
[2] ابن‏نما حلی، مثیرالأحزان، ص 105.
[3] سید بن طاووس، اللهوف، ص 191.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir