جبران کریمانه، از بخشش یک پیرزن

نوع اصطلاح :
عنوان :
جبران کریمانه، از بخشش یک پیرزن
ابوالحسن مداینی، نقل می‏کند:
روزی، امام حسن علیه‏السلام و امام حسین علیه‏السلام و عبدالله بن جعفر، به اتفاق هم، عازم حج بودند و مصارفشان بر شتری بار بود.
اتفاقا، آن شتر گم شد و آنها گرسنه، تشنه و بی‏توشه ماندند و در بیابان، سخت گرسنه و تشنه شدند.
مدتی بعد، آنها به خیمه‏ای رسیدند که پیرزنی در آن خیمه، زندگی می‏کرد.
آنان از آن پیرزن، آب خواستند.
پیرزن گفت: من، جز این گوسفند، چیزی ندارم. اگر می‏خواهید، شما آن را بکشید، تا من برای شما غذا تهیه کنم.
یکی از آنها، آن گوسفند را کشت و پوستش را کند.
سپس، پیرزن غذا را آماده کرد.
آنان، غذا را خورده و سپس به خواب رفتند.
پس از آنکه از خواب بیدار و آماده‏ی حرکت شدند، هنگام خداحافظی، به آن پیرزن گفتند: ما، جماعتی از قریش هستیم و به حج می‏رویم. اگر به سلامت بازگشتیم، تو نزد ما بیا، تا ما به تو نیکی کنیم و پاداش این عمل تو را بدهیم.
پس از آنکه آنان رفتند، شوهر آن پیرزن آمد و از جریان آگاه شد و به پیرزن گفت: وای بر تو! گوسفند مرا، برای جماعتی ناشناس کشتی و باز می‏گویی که: آنها گفتند: ما، از قریش هستیم؟!
روزها، یکی پس از دیگری می‏گذشت.
بعد از مدتی، پیرزن و شوهرش، دچار شدت در زندگی شدند و آنها، بناچار منزل خود را ترک گفتند و به مدینه آمدند و در آنجا، از جمع آوری پشکل شتر و فروختن آن، امرار معاش می‏نمودند.
یک روز، این مرد و زن، از کوچه‏های مدینه می‏گذشتند، و امام حسن علیه‏السلام بر در خانه‏ی خود نشسته بود و آن زن را شناخت. غلام خود را فرستاد و آن پیرزن را طلب کرد. وقتی که آن پیرزن نزد امام آمد، امام حسن علیه‏السلام، به او فرمود: یا أمة الله! آیا مرا می‏شناسی؟
پیرزن، پاسخ داد: نه، نمی‏شناسم.
امام حسن علیه‏السلام فرمود: من فلان روز، مهمان تو بودم.
در آن هنگام، پیرزن، امام حسن علیه‏السلام را شناخت و عرض کرد:
پدر و مادرم به فدایت!
سپس، امام حسن علیه‏السلام، دستور داد هزار گوسفند از گوسفندان صدقه را برای آن پیرزن خریدند و نیز هزار دینار طلای سرخ، به او دادند.
آنگاه، امام حسن علیه‏السلام، غلام خود را با پیرزن همراه کرد، و نزد برادر بزرگش، حضرت امام حسین علیه‏السلام، فرستاد.
امام حسین علیه‏السلام از آن پیرزن پرسید: برادرم، حسن مجتبی علیه‏السلام، به تو چه چیزی داد؟
پیرزن، عرض کرد: هزار گوسفند و هزار دینار.
امام حسین علیه‏السلام نیز هزار گوسفند و هزار دینار به آن پیرزن داد. آنگاه، امام حسین علیه‏السلام، غلام خود را با پیرزن همراه کرد و نزد عبدالله بن جعفر فرستاد. عبدالله بن جعفر، از آن پیرزن پرسید: امام حسین و امام حسن علیه‏السلام به تو چه چیزی دادند.
پیرزن پاسخ داد: هر یک از آنها، هزار گوسفند با هزار دینار، به من دادند. آنگاه، عبدالله بن جعفر نیز به غلام خود دستور داد که دو هزار گوسفند با دو هزار دینار، به آن پیرزن بدهد. سپس، عبدالله بن جعفر، به آن پیرزن فرمود: اگر تو اول پیش من می‏آمدی، هر آینه من ایشان را به زحمت، نمی‏انداختم.
بالأخره، آن زن با چنین ثروت عظیمی، به سوی شوهرش بازگشت[1] .

پی نوشت ها:
[1] کشف الغمه، اربلی، ج 2، ص 134 - الامام الحسن بن علی علیه‏السلام، دکتر محمد بیومی مهران، ص 142، طبق نقل آفتاب مهربانی، صص 31 - 30 (با اندکی تصرف و تغییر).
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir