بخشش امام حسن

نوع اصطلاح :
عنوان :
بخشش امام حسن
خوارزمی می‏گوید:
مروان به فرزند ابوعتیق، محمد بن عبدالرحمن بن ابی‏بکر گفت:من شیفته‏ی استر حسن بن علی‏ام. او گفت:اگر آن را برایت بیاورم، آیا 30 حاجت مرا برآورده می‏کنی؟ مروان گفت:آری. ابوعتیق گفت:شامگاهان که مردم نزد تو آیند، من از مناقب قریش می‏گویم، و از حسن بن علی علیه‏السلام نمی‏گویم. برای این کار تو مرا، سرزنش کن!
شامگاه که مردم جمع شدند، او درباره‏ی برتری قریش، سخن گفت. مروان گفت:چرا مناقب ابومحمد را - که کسی ندارد - نمی‏گویی؟ گفت:ما از اشراف یاد کردیم؛ اگر از پیامبران یاد کنیم، [به سبب انتساب امام حسن علیه‏السلام] از ابومحمد سخن خواهیم گفت.
هنگامی که حسن علیه‏السلام بیرون آمد تا سوار استر خویش شود، فرزند ابوعتیق از پی او آمد. حسن تبسم کرد و فرمود:آیا درخواستی داری؟ گفت:آری، این استر را می‏خواهم. حسن علیه‏السلام همان لحظه از استر پیاده شد و فرمود:این، مال تو، بردار. او نیز استر را گرفت. [1] .

نیز می‏گوید:
معاویه به مدینه آمد و به بخشش پرداخت. او 100000 - 50000 می‏بخشید. حسن علیه‏السلام دیدار خود را با او به تأخیر انداخت و پایان روز، نزد او رفت. معاویه گفت:ابامحمد! دیر کردی، شاید می‏خواستی ما را بخیل بشمری؟ آنگاه گفت:غلام! به اندازه‏ی تمام آنچه امروز بخشیدم، به حسن بن علی علیه‏السلام بده. سپس گفت:ای ابامحمد! آن را بگیر، که من پسر هندم.
حسن علیه‏السلام فرمود:من نیز آن را به تو بخشیدم، که من پسر فاطمه‏ام علیهاالسلام. [2] .

پی نوشت ها:
[1] مقتل الحسین علیه‏السلام:122.
[2] مقتل الحسین علیه‏السلام:122.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir