ضرورت جهاد با قاسطین (در صفین)

نوع اصطلاح :
عنوان :
ضرورت جهاد با قاسطین (در صفین)
هنگامی که امام علی علیه‏السلام از نخیله عازم نبرد صفین بود هاشم مرقال سخنرانی کرد و مردم را به جهاد دعوت نمود، و آنگاه امیرالمؤمنین علی علیه‏السلام طی سخنانی ضمن تجلیل از مردم کوفه آنان را به جهاد فراخواند پس از امام علی علیه‏السلام امام حسن مجتبی علیه‏السلام بپا خاست و بر ضرورت جهاد با قاسطین تأکید نمود و فرمود:
قال علیه‏السلام:
الحمدلله لا اله غیره وحد لا شریک له. ثم ان مما عظم الله علیکم من حقه و أسبغ علیکم من نعمه ما لا یحصی ذکره فانه من علینا بما هو أهله أن نشکر فیه آلائه و بلائه و نعماءه قول یصعد الی الله فیه الرضا و تنتشر فیه عارفة الصدق یصدق الله فیه قولنا و نستوجب فیه المزید. من ربنا، قولا یزید و لا یبید فانه لم تجتمع قوم قط علی أمر واحد الا اشتد أمرهم و استحکمت عقدتهم.
فاحتشدوا فی قتال عدوکم معاویة و جنوده فانه قد حضر و لا تخاذلوا فان الخذلان یقطع نیاط القلوب و ان الاقدام علی الأسنة بخدة و عصمة لأنه لم یمتنع قوم قط الا دفع الله عنهم العله و کفاهم جوائح الذلة و هداهم الی معالم الملة، ثم أنشد:

و الصلح تأخذ منه ما رضیت به
و الحرب یکفیک من أنفاسها جرع [1] .

امام حسن علیه‏السلام فرمود:
(خدای را سپاس، جز او خدایی نیست، یکتاست و انبازی او را نیست.
پس آنگاه؛ از آن مواردی که خداوند از حق خود بزرگواری کرد و از نعمت‏هایش، چندان که هست در شمار نیاید و شکرش گزارده نشود و توصیف و سخنی یاری رساندن آن را ندارد و ما برای خداند و شما خشمگین شده‏ایم. زیرا خداوند، بدانچه که سزاوار آن است، بر ما منت نهاده تا ضمن آن نعمت‏ها و الطاف و آزمایش‏هایش او را شکرگزار باشیم به سخنی که در آن خرسندی به سوی خداوند فرارود و معرفت صادقانه‏ای در آن موج زند چندان که خداوند طی آن سخن ما را تصدیق کند و به خاطر آن مستوجب [لطف] بیشتری از پروردگارمان باشیم، سخنی افزون کند و [از رحمت] دور نسازد؛ زیرا هرگز نشود که گروهی بر امری اجتماع کنند مگر آن که کارشان رونق گیرد و پیوندشان محکم شود.
پس برای جنگ دشمنتان معاویه و سپاهیانش گرد هم آیید؛ زیرا معاویه آماده [رزم] شده است و از هم نگسلید، چرا که دوستی و پیوند دل‏ها را از هم جدا می‏کند و نتیجه‏ی پافشاری جانانه، پیروزی و محافظت است. زیرا هرگز نشود که قومی پایمردی کنند، مگر آن که خداوند مشکل را از آنها برطرف سازد و از آسیب‏های خواری پاسشان می‏دارد و به سوی شاخصه‏های یکپارچگی رهنمونشان می‏سازد. سپس این شعر را قرائت کرد:
از صلح آن خواهی ستاند که بدان رضا داده‏ای
و جنگ، با تلخابه‏های دم خود مجازاتت خواهد کرد.

پی نوشت ها:
[1] 1- بحارالأنوار، ج 32، ص 405.
2- شرح ابن‏ابی‏الحدید، ج 3، ص 185.
3- مسند الامام المجتبی، ص 682، ح 1.
4- موسوعةالمصطفی و العترة، ج 5، ص 143.
5- وقعه‏ی صفین، ص 113.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir