ضرورت حسن ظن به خدا در بخشش‏ها

نوع اصطلاح :
عنوان :
ضرورت حسن ظن به خدا در بخشش‏ها
روزی مردی اعرابی سر راه امام حسن علیه‏السلام را گرفت و با خواندن دو بیت شعر ابراز نیاز کرد. امام علیه‏السلام خزانه‏دار خود را احضار نمود و فرمود: هر چه از اموال در خزانه‏ی ما هست بیاور و به این مرد بده (در خزانه‏ی حضرت دوازده هزار درهم بود) خزانه‏دار گفت: این تمام چیزی است که برای مخارج ما باقی مانده است.
قال علیه‏السلام:
أعطه و احسن لمنک بالله، فأنشد:

عاجلتنا فأتاک وابل برنا
طلا و لو امهلتنا لم تمطر

فخذ القلیل و کن کأنک لم تبع
ما صنته و کأننا لم نشتر [1] .

امام حسن علیه‏السلام فرمود:
(به او بده و گمانت بر خدا خوش کن. و سپس خطاب به سائل طی شعری چنین فرمود: تو شتابانمان کردی و تو را باران نیکی ما به رگبار فرو گرفت و اگر مهلتمان می‏دادی، نمی‏بارید. پس این اندک را بستان و چنان باش که نفروخته‏ای آنچه را که نگه داشته بودی و ما هم چنان خواهیم بود که چیزی نخریده‏ام.)

پی نوشت ها:
[1] موسوعة المصطفی و العترة، ج 5، ص 94.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir