بخشندگی

نوع اصطلاح :
عنوان :
بخشندگی
اما بخشندگی نیز یکی از ویژگیها و صفات ذاتی آن بزرگوار بود، تمام مورخان برآنند که آن حضرت از همه مردم بخشنده‏تر و دست و دل بازتر و نسبت به فقرا و مستمندان نیکوکارتر بود. داستانهای فراوانی از بخشش و کرم آن بزرگوار نقل کرده‏اند که از جمله موارد زیر است:

داستان محمد بن اسامه
محمد بن اسامه مریض شد، امام علیه‏السلام به عیادت او رفت. وقتی که کنار بستر او نشست، محمد شروع به گریستن کرد، امام علیه‏السلام فرمود:
- «چرا گریه می‏کنی؟»
- «وامی دارم.»
-«چقدر وام داری؟»
- «پانزده هزار دینار.»
- «من قبول می‏کنم.»
و امام علیه‏السلام از مجلس برنخاست، مگر آن که آن مبلغ را پرداخت، [1] و کابوس وحشتناک وام و اندوه او را برطرف ساخت.

اطعام عمومی
از آثار بزرگوار و بخشندگی آن حضرت این است که همه روزه در مدینه اطعام عمومی می‏کرد و در وقت ظهر در منزل خودش بار عام می‏داد. [2] .

اداره کردن صد خانواده
از آثار وجود فراوان امام آن که صد خانوار را در مدینه به طور پنهانی [3] اداره می‏کرد که هر خانوار شامل چند تن بودند. [4] . به راستی سخاوت دلیل بر آن است که شخص بخشنده از بخل برکنار است و نسبت به مردم احساس محبت دارد و سپاسگزار خدا در برابر نعمت‏های اوست.

پی نوشت ها:
[1] البدایة و النهایة: 9 / 105، سیر اعلام النبلاء: 4 / 239، تاریخ اسلام: 2 / 266، الحلیة: 3 / 141.
[2] تاریخ یعقوبی: 3 / 6.
[3] تهذیب اللغات و الأسماء: ص 343.
[4] بحارالانوار: 46 / 88.

منبع: تحلیلی از زندگانی امام سجاد (جلد 1)؛ باقر شریف قرشی؛ ترجمه محمد رضا عطائی؛ کنگره جهانی حضرت رضا علیه السلام 1372.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir