توسل به خدا

نوع اصطلاح :
عنوان :
توسل به خدا
امام سجاد علیه‏السلام به قلبی پاک و تمام وجود به خدا ملتجی می‏شد و تمام امور خود را از خرد و کلان به او واگذار می‏کرد، دعای ذیل بیانگر این حالت امام است:
«اللهم ان تشأ تعف عنا فبفضلک، و ان تشأ تعذبنا فبعدلک، فسهل لنا عفوک بمنک، و اجرنا من عذابک بتجاوزک، فانه لا طاقة لنا بعدلک، و لا نجاة لأحد منا دون عفوک، یا غنی الأغنیآء ها نحن عبادک بین یدیک، و انا افقر الفقرآء الیک، فاجبر فاقتنا بوسعک، و لا تقطع رجآءنا بمنعک، فتکون قد اشقیت من استسعد بک، و حرمت من استرفد فضلک فالی من حینئذ منقلبنا عنک و الی این مذهبنا عن بابک، سبحانک نحن المضطرون الذین اوجبت اجابتهم، و اهل السوء الذین وعدت بالکشف عنهم، واشبه الأشیاء بمشیتک، و اولی الأمور بک فی عظمتک، رحمة من استرحمک، و غوث من استغاث بک، فارحم تضرعنا الیک و اغننا اذ طرحنا انفسنا بین یدیک، اللهم این الشیطان قد شمت بنا اذ شایعناه علی معصیتک، فصل علی محمد و آله، و لا تشمته بنا بعد ترکنا ایاه لک، و رغبتنا عنه الیک.» [1] . «پروردگار تو اگر بخواهی از گناهان ما بگذری به خاطر لطفی است که بر ما داری و اگر بخواهی ما را عذاب کنی، به اقتضای عدل خود عذاب کرده‏ای. پس (حال که به هر دو توانایی) بر ما منت بگذار و عفو و بخششت را شامل حال ما گردان و با گذشت خود ما را از عذاب نجات ده، زیرا که ما طاقت تحمل عدالت تو را نداریم و هیچ کدام از ما را نیز از عذاب تو جز آن که ببخشی راه نجاتی نیست ای بی‏نیازترین بی‏نیازها ما بندگان محتاج در پیشگاه تو ایستاده‏ایم در حالی که بیچاره‏ترین بیچارگانیم، نیاز ما را به کرم و بزرگواریت برآورده فرما و ما را ناامید مگردان، زیرا اگر امید ما را قطع کنی و از لطف خود محرم گردانی، بیچاره و محروم خواهیم بود، در آن صورت به چه کسی روآوریم و به درگاه که پناه ببریم، ای خداوند تو منزهی و ما بندگان درمانده‏ای هستیم که به واسطه بزرگواریت اجابت دعای آنان را بر خود لازم گردانیده‏ای، و از آن بدکارانی هستیم که وعده رفع گرفتاری از ایشان را داده‏ای، خداوندا! شبیه‏ترین امور به مشیت تو و با سابقه‏ترین کارها در ذات مقدس تو، گذشت و بخشش نسبت به کسی است که از تو طلب بخشش کند و کمک به کسی است که از تو یاری بطلبد، پس خداوندا به آه و ناله ما رحم کن و ما را بی‏نیاز گردان زیرا که ما خود را به عنایت تو سپرده‏ایم. خداوندا! همان شیطانی که ما در ارتکاب معصیت از او پیروی کردیم ما را سرزنش می‏کند، پس تو بر محمد و آلش درود بفرست و اجازه مده که شیطان پس از آن که از او رو گردانده و به درگاه تو روآورده‏ایم ما را ملامت کند...» به راستی در این دعای شریف میزان توجه امام علیه‏السلام به درگاه خدا و توسل آن حضرت نمودار است، زیرا می‏بینیم که امام نیازمندی و حاجت مبرم خود را به عفو و کرم خداوند ابراز داشته و از او می‏طلبد تا از فیض و کرمش محروم نفرماید و امیدش را ناامید نسازد تا این که پس از سعادتمندی به وسیله معرفت خدا به شقاوت گراید، امام علیه‏السلام خواری و زاری خود را در پیشگاه آفریدگار بزرگ چنان ابراز داشته که بالاترین پرهیزگاران و پناهندگان به خدای تعالی، ابراز می‏دارند.

پی نوشت ها:
[1] صحیفه سجادیه: دعای دهم.

منبع: تحلیلی از زندگانی امام سجاد (جلد 1)؛ باقر شریف قرشی؛ ترجمه محمد رضا عطائی؛ کنگره جهانی حضرت رضا علیه السلام 1372.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir