فرزدق

نوع اصطلاح :
عنوان :
فرزدق
فرزدق: شاعر بزرگ عرب کسی که صفات ارزشمند امام زین العابدین علیه‏السلام او را در خود غرق کرده و به والایی و قداست شخصیت آن بزرگوار ایمان داشت، و در قصیده غرای جاودانه‏ای که بالبداهه برای بیان شخصیت امام و سایر ویژگیها و صفاتش سروده، این مطلب پیداست و این قصیده را موقعی سرود که طاغوت زمان؛ هشام بن عبدالملک در برابر مردم شام تجاهل کرد و اظهار داشت که امام را نمی‏شناسد تا مبادا مردم فریفته معرفت او گردند، اما فرزدق آن حضرت را به مردم چنین معرفی کرد:

هذا الذی تعرف البطحاء وطأته‏
و البیت یعرفه و الحل و الحرم‏

هذا ابن‏خیر عباد الله کلهم‏
هذا التقی النقی الطاهر العلم‏

اذا رأته قریش قال قائلها:
الی مکارم هذا ینتهی الکرم‏

یرقی الی ذروة المجد التی قصرت‏
عن نیلها عرب الاسلام و العجم‏

یکاد یمسکه عرفان راحته‏
رکن الحطیم اذا ما جاء یستلم‏

یغضی حیاء و یغضی من مهابته‏
فلا یکلم الا حین یبتسم‏

بکفه خیزران ریحها عبق‏
من کف اروع فی عرنینه شمم‏

من جده دان فضل الأنبیاء له‏
و فضل امته دانت له الأمم‏

ینشق نور الهدی عن نور غرته‏
کالشمس تنجاب عن اشراقها الظلم‏

مشتقة من رسول الله نبعته‏
طابت عناصرها و الخیم و الشیم‏

هذا ابن‏فاطمة ان کنت جاهله‏
بجده أنبیاء الله قد ختموا

الله شرفه قدما و فضله‏
جری بذاک له فی لوحه القلم‏

به راستی که امام بالاترین چهره‏ای بود که فرزدق در دنیای شرف و فضیلتها دیده بود، این بود که دل به محبت و ولای او سپرد. ما در آینده ضمن بحثهای آتی، تمام این قصیده را ذکر خواهیم کرد. [1] .

پی نوشت ها:
[1] از این رو ما نیز در این جا به خاطر عدم تکرار از ترجمه این قسمت خودداری کردیم. عبدالرحمن جامی در کتاب سلسله الذهب این قصیده را به شعر فارسی درآورده و می‏گوید زنی از مردم کوفه پس از مرگ فرزدق شبی او را در خواب دید و از او پرسید که خدا با تو چه کرد؟ گفت: خدا مرا به خاطر آن قصیده‏ای که در مدح و ثنای حضرت علی بن حسین علیه‏السلام گفته بودم، آمرزیده. جامی می‏گوید: سزاوار است که خدای تعالی همه مردم را به برکت این قصیده بیامرزد. اشعار ذیل از اوست:

صادقی از مشایخ حرمین‏
چون شنید این نشید دور از شین‏

گفت نیل مراضی حق را
بس بود این عمل فرزدق را

متسعد شد رضای رحمن را
مستحق شد ریاض رضوان را

زان که نزدیک حاکم جابر
کرد حق را برای حق ظاهر.... - م.

منبع: تحلیلی از زندگانی امام سجاد (جلد 1)؛ باقر شریف قرشی؛ ترجمه محمد رضا عطائی؛ کنگره جهانی حضرت رضا علیه السلام؛ 1372 .
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir