مناجات شاکین

نوع اصطلاح :
عنوان :
مناجات شاکین
این مناجات معروف به «مناجات شاکین» است، که امام علیه‏السلام در این مناجات از نفس خود شکوه کرده و از خداوند به شرح ذیل درخواست اصلاح حال آن را دارد.
«الهی الیک اشکو نفسا بالسوء امارة و الی الخطیئة مبادرة، و بمعاصیک مولعة، و لسخطک متعرضة، تسلک بی مسالک المهالک، و تجعلنی عندک اهون هالک، کثیرة العلل طویلة الأمل، ان مسها الشر تجزع، و ان مسها الخیر تمنع، میالة الی اللعب و اللهو مملوة بالغفلة و السهو، تسرع بی الی الحوبة، و تسوفنی بالتوبة. الهی اشکو الیک عدوا یضلنی، و شیطانا یغوینی، قد ملأ بالوسواس صدری، و احاطت هواجسه بقلبی، یعاضد لی الهوی، و یزین لی حب الدنیا، و یحول بینی و بین الطاعة و الزلفی. الهی الیک اشکو قلبا قاسیا مع الوسواس متقلبا، و بالرین و الطبع متلبسا، و عینا عن البکآء من خوفک جامدة، و الی ما یسرها طامحة. الهی لا حول و لا قوة الا بقدرتک، و لا نجاة لی من مکاره الدنیا الا بعصمتک، فاسالک ببلاغة حکمتک، و نفاذ مشیتک، ان لا تجعلنی لغیر جودک متعرضا، و لا تصیرنی للفتن غرضا، و کن لی علی الأعداء ناصرا، و علی المخازی و العیوب ساترا، و من البلآء واقیا و عن المعاصی عاصما، برافتک و رحمتک یا ارحم الراحمین». «خدایا از نفس خویش که مرا به بدیها وا می‏دارد و به سوی هر خطایی می‏شتابد و به نافرمانی تو بسیار حریص است و مرا در معرض خشم تو در می‏آورد و همواره به راه هلاکت می‏کشاند، به پیشگاه تو شکایت می‏کنم، و مرا در نزد تو خوارترین هلاک شده قرار داده است؛ نفسی که تعللش در طاعت و بندگی تو و آرزویش در دنیا بسیار است اگر شری به او رو آورد بی‏تابی می‏کند و اگر خیری به او رسد، از احسان به دیگران مانع می‏شود سخت به لهو و لعب متمایل و از غفلت و فراموشی آکنده است مرا بسرعت به سوی مهالک می‏کشاند و توبه‏ام را به تأخیر می‏اندازد. خداوندا به درگاه تو از دشمنی نفس خود شکایت دارم که مرا گمراه می‏سازد و نیز از شیطانی که به راه باطل می‏کشاند و سینه‏ام را از وسوسه‏ها مملو کرده و خیالپردازیهایش بر دلم احاطه نموده است؛ به هوا پرستیم کمک کرده و حب دنیا را برایم جلوه می‏دهد و بین من و اطاعت و تقرب به تو جدایی می‏افکند.
خدایا از دلی سخت که با دست وسوسه دگرگون شده و زنگار خود سری و طمع در پوشیده و از چشمی که از بیم عذاب تو اشک بریزد و به هر چه خوش آید می‏نگرد، به پیشگاهت شکایت دارم. الهی مرا قوت و نیرویی جز به وسیله قدرت تو نیست و راه نجاتی از ناگواریهای دنیا جز به حفظ و نگهداری تو ندارم پس به حکمت بالغه و اراده نافذت درخواست دارم که مرا جز به معرض جود و احسان خودت در نیاوری و هدف تیر بلا و آشوبم نگردانی و مرا بر دشمنان پیروز گردانی و بر رسوایی و عیبهایم پرده پوشی کنی و مرا از بلاها نگهداری و از گناهان حفظ کنی به رحمت و رأفت خودت ای بخشده‏ترین بخشایندگان...»
امام علیه‏السلام در این مناجات درباره نفس آدمی و بیماریها و اهداف ناروای او که انسان را از یاد خدا بازمی‏دارد و در ورطه شر عظیم می‏اندازد، سخن گفته است که از جمله بیماریهای خطرناک نفس موارد ذیل است:
الف- مبادرت بر خطاها و گناهان؛
ب- در معرض خشم و غضب خدای تعالی قرار گرفتن؛
ج- آرزوهای طولانی که انسان را از اطاعت و یاد خدا بازمی‏دارد؛
د- گرایش به لهو و لعب؛
ه- غفلت از یاد خدا؛
و- توبه را به تأخیر انداختن و نشتافتن به سوی آن؛
ز- سنگدلی و دچار شدن دل به وسوسه و آکنده شدن قلب از طمع.
و این بیماریهاست که انسان را به انحرافات می‏کشاند و او را آلت بی‏اراده‏ای در دست شیطان رجیم قرار می‏دهد. خداوند ما را از این حالت نگهدارد!

منبع: تحلیلی از زندگانی امام سجاد (جلد 2)؛ باقر شریف قرشی؛ ترجمه محمد رضا عطائی؛ کنگره جهانی حضرت رضا علیه السلام 1372.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir