دعای امام سجاد در وقت گرفتاری

نوع اصطلاح :
عنوان :
دعای امام سجاد در وقت گرفتاری
از جمله دعاهای امام علیه‏السلام این دعای شریف است که در وقت گرفتاری و یا موقعی که شخص مبتلا به عقوبت گناه را می‏دید، قرائت می‏کرد: «اللهم لک الحمد علی سترک بعد علمک، و معافاتک بعد خبرک، فکلنا قد اقترف العائبة فلم تشهره، و ارتکب الفاحشة فلم تفضحه و تستر بالمساوی فلم تدلل علیه کم نهی لک قد اتیناه و امر قد وقفتنا علیه فتعدیناه و سیئة اکتسبناها، و خطیئة ارتکبناها کنت المطلع علیها دون الناظرین، و القادر علی اعلانها فوق القادرین، کانت عافیتک لنا حجابا دون ابصارهم، و ردما دون اسماعهم فاجعل ما سترت من العورة، و اخفیت من الدخیلة واعظا لنا، و زاجرا عن سوء الخلق و اقتراف الخطیئة، و سعیا الی التوبة الماحیة و الطریق المحمودة، و قرب الوقت فیه، و لا تسمنا الغفلة عنک انا الیک راغبون، و من الذنوب تائبون و صل علی خیرتک اللهم من خلقک محمد و عترته الصفوة من بریتک الطاهرین، و اجعلنا لهم سامعین و مطیعین کما امرت.» [1] . «خداوندا تو را سپاس می‏گویم به خاطر این که با وجود علم به گناهان من آنها را از دید دیگران پنهان ساختی و با وقوف به اعمال زشتم مجازاتم نکردی، با این که همه ما مرتکب بدیهایی هستیم اما تو آنها را بر ملا نکردی و عمل زشتی که به جا آوردیم رسوا نساختی و بر آنها پرده پوشی کردی و بر دیگران فاش ننمودی؛ چه بسیار اعمالی را که تو نهی فرمودی و ما مرتکب شدیم و چه بسیار کارهایی که به انجام آنها امر کردی و ما را از نتایج آن آگاه ساختی اما ما از روی نادانی پا روی امر تو نهادیم و چه بسا گناهی که ما به دست خود فراهم کردیم و خطاهایی که مرتکب شدیم و تنها تو از آنها آگاه بودی نه دیگران و تو می‏توانستی آنها را از هر کسی بهتر به مردم نشان دهی، اما عفو و بخشش تو جلو چشمهای مردم حجابی شد و سدی گشت تا گوشهایشان خبر گناهان ما را نشنود، پس خداوندا آن همه پرده پوشی از عیبها و آن همه پنهان داشتن نارواییهای ما را، موعظه و اندرز و مانعی از بداخلاقی و ارتکاب گناهمان قرار بده، و به ما توفیق بده تا به توبه و بازگشتی بشتابیم که باعث محو شدن گناهانمان گردد و به راهی برویم که مورد پسند تو باشد و هنگام توبه و موفقیت را نزدیک کن، نه آن که آن همه لطف تو باعث غفلت ما گردد زیرا که اشتیاق رسیدن به قرب تو را داریم و می‏خواهیم از گناهانمان توبه کنیم، خداوندا به بهترین بندگانت محمد (ص) و عترت پاکش که از هر گونه نقص و عیبی مبرایند درود و رحمت فرست و ما را چنان که خودت امر فرموده‏ای از شنوندگان و مطیعان دستورهای ایشان قرار بده.»
امام علیه‏السلام در این دعای شریف از الطاف خدای تعالی نسبت به عاصیان و گنهکاران از بندگان خویش سخن گفته است که ایشان را در حین ارتکاب گناهان رسوا نساخته و در بین مردم مفتضح نکرده است تا موقعیت اجتماعی ایشان از بین برود بلکه با پرده لطف و کرمش پرده پوشی کرده و گناهانشان را از انظار مردم پنهان نموده است تا شاید آنان به راه حق برگردند و از گمراهی بازایستند.

پی نوشت ها:
[1] صحیفه سجادیه: دعای 34.

منبع: تحلیلی از زندگانی امام سجاد (جلد 2)؛ باقر شریف قرشی؛ ترجمه محمد رضا عطائی؛ کنگره جهانی حضرت رضا علیه السلام 1372.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir