پرسشهاي ابوحنيفه

نوع اصطلاح :
عنوان :
پرسشهاي ابوحنيفه
محمد بن مسلم گويد: نزد حضرت صادق - عليه‏السلام - در مني بودم که ابوحنيفه در حالي که بر الاغ خود سوار بود رسيد، و از امام صادق - عليه‏السلام - اجازه گرفت، حضرت به او اجازه داد و هنگامي که نشست به حضرت صادق - عليه‏السلام - گفت: مي‏خواهم براساس قياس با تو بحث کنم.
حضرت صادق - عليه‏السلام - به او فرمود: در دين خدا قياس نيست، ولي از تو درباره‏ي الاغت سؤال مي‏کنم، چرا چنين است؟
ابوحنيفه گفت: از چه چيزي سؤال مي‏کني؟
حضرت فرمود: از اين دو نقطه‏اي سؤال مي‏کنم که بين دو دست اوست، آنها چيست؟
ابوحنيفه: آن خلقتي است در چهارپايان مانند دو گوش و بيني است که در قسمت سر تو است.
حضرت صادق - عليه‏السلام - فرمود: خداوند دو گوش مرا آفريد تا با آن ببينم، و بيني مرا آفريد تا با آن بوي خوش و بد را استشمام کنم، ولي اين دو چيز را در اين درازگوش براي چه چيزي آفريد؟ چگونه در همه جاي بدن اين حيوان مو روئيد به جز در اين قسمت از بدنش؟
ابوحنيفه گفت: سبحان الله! من درباره‏ي دين خدا سؤال مي‏کنم، و تو پرسشهاي بچه‏گانه‏اي از من مي‏کني. سپس ابوحنيفه برخواست و از مجلس خارج شد.
محمد بن مسلم گويد: به امام صادق - عليه‏السلام - عرض کردم: فدايت شوم از مطلبي سؤال کردي که دوست دارم آن را بدانم.
حضرت گفت: اي محمد خداي تبارک و تعالي در کتاب شريف خود مي‏گويد: «ما انسان را در رنج آفريديم» [1] يعني انسان را به طور ايستاده در رحم مادر آفريد به طوري که رو و دست و پاي او به همان سويي است که رو و دست و پاي مادر او است و پشت و نشيمن او به همان سويي است که پشت و نشيمن مادر او است، غذاي او همان است که مادر او مي‏آشامد، و نفس مي‏کشد، درحالي که ميثاقي که خدا از او گرفت. پيش روي او است.
پس هرگاه ولادت او نزديک شد فرشته‏اي مي‏آيد که نام او «زاجر» است و به او نهيب مي‏زند و او را به طرف پايين سوق مي‏دهد.
و در اثر آن بچه تغيير وضعيت مي‏دهد و رو و دست و پاي او به طرف قسمت‏هاي زيرين مادر قرار مي‏گيرد، و قسمت‏هاي عقب او به طرف پيشين مادر خود قرار مي‏گيرد و به اين وسيله خداوند تولد و زائيده شدن او را بر مادرش آسان قرار دهد. و اين حالتي است که شامل همه مردم مي‏گردد مگر اينکه از مخالفين (يا شخص سرکش باشد) زيرا در اين صورت هنگامي که فرشته به او نهيب مي‏زند او وحشت مي‏کند و او سر و ته مي‏شود و از نهيب آن فرشته مي‏ترسد و وحشت زده و گريان بر زمين مي‏افتد، در حالي که ميثاق و پيمان خدا را (در عالم ألست) فراموش کرده است.
ولي خداوند تمامي حيوانات را در شکم مادرشان به طور معکوس (با سر پايين و پا به سمت بالا) مي‏آفريند و پشت‏هاي آنها را به طرف قسمت‏هاي جلوي مادر قرار مي‏دهد به طوري که قسمت‏هاي جلوي آنها به طرف قسمت پشت مادر است. به همين صورت و در حالي که سر خود را بين دو دست و دو پاي خود گرفته‏اند در ارحام منتظر لحظه ولادت مي‏باشند، و از مادر غذا جذب مي‏کنند و هنگامي که لحظه ولادت فرا رسيد به سرعت و سهولت از شکم مادرشان بيرون مي‏افتند و اين دو نقطه‏اي که بين دو دست آنها است همگي محل چشمان آنها در شکم مادرشان مي‏باشد و آنچه در نقطه پاهاي آنها است محل تنفس آنهاست که روي آنها مو نروئيده است، و اين حالت و وضعيت در همه حيوانات و چهارپايان مي‏باشد مگر شتر که سر او - به علت طولاني بودن گردن آنها - از بين دست و پاي آنها در شکم مادر خارج شده و عبور کرده است. [2] .

پی نوشت ها:
[1] سوره‏ي بلد آيه‏ي 4.
[2] روايت بالا از رواياتي است که از زبان امام معصوم - عليه‏السلام - پرده از حقايقي ناشناخته از حقايق عالم هستي که علم از آن به عنوان قوانين جهان تعبير داشته است، برمي‏دارد و لذا هيچ منافاتي بين حقايق ديني و کشفيات علمي نيست.

اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir