فرزندان امام صادق

نوع اصطلاح :
عنوان :
فرزندان امام صادق
حضرت هفت پسر و سه دختر داشتند که شرح احوال برخي از فرزندان وي را به طور اختصار بيان خواهيم کرد:
اسامي بعضي از فرزندان امام جعفرصادق عليه‏السلام
1- اسماعيل معروف به اعرج که بزرگترين فرزند وي است. اسماعيل در زمان حيات حضرت از دنيا رفت. حضرت صادق عليه‏السلام در حزن فرزند جزع شديدي نمود و اندوهي عظيم داشت. اسماعيل در کنار بقيع مدفون گرديد. تا سال يکهزار و سيصد و پنجاه و پنج هجري آثار بقعه او به شکل چهار ديوار سيماني موجود بود ولي چون در وسط شارع قرار گرفته بود به امر ملک ويران و با زمين يکسان گرديد. گويند چند روزي از اين حادثه نگذشته بود که ملک را با تير کشتند. جالب اينجا است که پس از وفات حضرت صادق عليه‏السلام عده‏اي از کج‏انديشان به امامت اسماعيل پيوستند که آنان را اسماعيليه مي‏گويند. در حال حاضر تعدادشان بسيار اندک و اضافاتي بر عقيده اسماعيليه افزوده‏اند که در اصول و فروع با مذاهب مشهور اسلامي داراي اختلافات خرافاتي بي‏شمار مي‏باشد. سلسله سلاطين قاطميه مغرب زمين که در 274 سال سلطنت کرده‏اند از اولاد اسماعيل بن جعفر صادق بوده‏اند. روي همين اصل سلسله را نيز اسماعيليه گويند و محمد فرزند همين اسماعيل در نزد هارون‏الرشيد درباره‏ي عموي خود امام موسي بن جعفر سعايت کرد و هارون را به قتل حضرت تحريک کرد. خود محمد بن اسماعيل در نتيجه اين سعايت به مرضي سخت گفتار شد و با وضع بدي از دنيا رفت.
2- عبدالله بن افطح. وي هميشه با خواسته‏هاي پدر مخالفت مي‏کرد. بعد از پدر مدعي خلافت و امامت شد و جمعي نيز امامت وي را پذيرفتند که آنان را فطحيه مي‏نامند. بعدها چون مردم ضعف علمي و عملي وي را مشاهده کردند از او برگشته و به امامت موسي بن جعفر روي آوردند.
3- اسحق بن جعفرصادق عليه‏السلام شخص جليل‏القدر و اهل فضل و تقوي بود و احاديث بسياري نقل کرده است و به امامت برادرش موسي عليه‏السلام قائل بود و در عريض - قريه‏اي است در نزديکي مدينه - به دنيا آمد. اين طور پيدا است که از هر کسي ديگر شباهت به حضرت رسول بيشتر بوده است. اين مرد ارزشمند همسر گرامي حضرت عليا مخدره نفيسه دختر اميرحسن ابن زيد بن حسن بن علي بن ابيطالب عليه‏السلام بوده و در مصر مدفون است. کرامات بي‏حد و حصر از اين والاگهر مشاهده شده است [1] و جناب اسحق جد سادات بني‏الزهرا است.
4- محمد ديباج بن جعفرصادق عليه‏السلام. اين شخص والا از سخي‏ترين و شجاع‏ترين مردمان عصر خود بود و در تمام سال يک روز در ميان روزه‏دار بود. در سال يکصد و نود و نه به مأمون عباسي به خاطر ظلم‏ها و حق‏کشي‏هاي وي خروج کرد و مأمون نيز يکي از سرداران سپاه خود به نام عيسي جلودي را با لشکري مجهز به جنگ وي فرستاد. در اين جنگ سپاهيانش را فراري دادند و خود ايشان را نيز دستگير کردند. وقتي که به مرز خراسان رسيدند در محلي به نام «فرقان چاپي» که امروزه معروف به لطف‏آباد است دار فاني را وداع گفت. عده‏اي از محققين نوشته‏اند که در تاريخ قرايني پيدا است که رحلت وي با امر طبيعي نبوده است. در لطف‏آباد گنبد و بارگاه و صحن سراي زيباي دل‏افروز دارد که مورد توجه خاص و عام بوده و از اطراف و اکناف هميشه مسلمانان بسياري به زيارت آن مرقد شريف با هدايا و نذورات روي مي‏آورند و تا به حال عظمت و کرامات بي‏شماري از آن تربت مقدس نقل و مشاهده شده است و نگارنده در زماني که مجاور آستان بوسي حضرت علي بن موسي عليه‏السلام افتخار داشتم اين مرقد شريف را زيارت کردم. حضرت محمد بن جعفر عليه‏السلام به قدري زيبا و صبيح المنظر بوده است که ملقب به «ديباج» معرب ديبا (ابريشم) گرديد. نسب شجره سلسله جليلة السادات آل ديباج به حضرت مي‏رسد. تا امروز از آن خاندان شريف رجال علم و دانشمندان رشيد بسيار در تاريخ ذکر شده است.
5- عباس بن جعفرصادق عليه‏السلام است که سيد جليل‏القدر و دانشمند و فاضلي بوده است.
6- علي بن جعفر عليه‏السلام شخص کثير الفضل و پرهيزگار و صاحب عقيده صادق بود. اين بزرگوار تحت تربيت برادرش حضرت موسي بن جعفر عليه‏السلام به مقامات عالي علمي و عملي نايل شد. وي تا زمان حضرت امام علي‏النقي عليه‏السلام مي‏زيست. وي کتابي معروف به نام مسايل جعفريات دارد که در نزد علماي اماميه داراي اعتبار و ارزش خاصي است. مدفن اين بزرگوار را در چند محل گفته‏اند. برخي نوشته‏اند که در عريض نزديکي مدينه مدفون است. همچنين در جنوب شرقي بيرون شهر قم گنبد و بارگاه و صحن و سراي زيبايي وجود دارد که محل توجه عموم زايرين مي‏باشد که در ميان عامه موسوم به مدفن علي بن جعفر است. همين مرقد مزين به کاشي‏هاي باستاني پرقيمتي بود که در زمان سلطنت پهلوي شبانه مورد دستبرد سارقين قرار گرفت. پس از کشتن خادم آن کاشي‏ها را به غارت بردند. در زمان دولت طاغوتي هيچ مقبره و ابنيه باستاني از اين دستبردها سالم نماند و تمام گنجينه‏هاي تاريخي ايران را با دست خود در تحت اختيار اجانب گذاشتند و از آن مرقد شريف کرامات زيادي ظاهر شده است. از جمله کراماتي که خود شاهد آن بوده‏ام، قضيه شگفت‏آوري است که در اينجا به طور اختصار به ذکر آن مي‏پردازم. در زمستان سال 1375 قمري بود که عده‏اي از فضلاي محترم حوزه علميه قم به قصد زيارت آل قبر شريف وارد حرم شدند. يکي از آقايان محترم به قصد مزاح و شوخي از شبکه مرقد با کاغذ لوله شده‏اي که در دست داشت مي‏خواست از آن پول‏هايي که زوار به قصد هديه و نذر روي مرقد ريخته بودند بردارد. ولي بعد از چند لحظه ناگهان فريادي زد که همه را به خود جلب کرد. زنبوري بزرگ همچنان دست وي را گزيده بود که جاي گزيدگي همانند کوزه کوچکي باد کرده بود و اين امر عجيب باعث حيرت همه حاضرين شد؛ زيرا در آن موقع از سال هيچ زنبوري از لانه خود خارج نمي‏شود. به علاوه در علم جانورشناسي گفته‏اند که در فصل سرد زمستان اين گونه حيوانات طبيعتا قدرت گزيدن ندارند، و سم‏هايي که دارند بي‏اثر است. آري هر کس که قصد اهانت به اولياء الله را داشته باشد اينچنين به سزاي اعمال خود مي‏رسد هر چند که به قصد مزاح باشد.

پی نوشت ها:
[1] اهل مصر اهتمام تمامي در حق وي دارند و مزارش مورد تجليل خاص و عام است. زندگينامه اين اختر فروزان در قسمت تاريخ فرزندان امام حسن مجتبي بيان شده است.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir