مناظره با غلات‏

نوع اصطلاح :
عنوان :
مناظره با غلات‏
غلات گروههاي کوچکي بودند که در عصر ائمه عليهم‏السلام ظاهر شدند و مردم را به عقايد و انديشه‏هاي خود دعوت مي‏کردند. از آنجا که ائمه آنها را لعنت مي‏کردند و ايشان را به همه مردم معرفي مي‏نمودند، هيچ شبهه‏اي بر مردم مسلمان شيعي و سني در شناخت آنان باقي نمي‏ماند و غالبا پس از چند صباحي نابود مي‏شدند.
شأن حضرت صادق و پدر بزرگوارش امام باقر عليهماالسلام به اندازه‏اي عظيم بود که جمعي از شيعيان و پيروان ناآگاه، در حق ايشان غلو کردند و مقام ايشان را تا مرتبه‏ي الوهيت بالا بردند. از جمله‏ي اين اشخاص، ابوالخطاب محمد بن ابي زينب مقلاص بن الخطاب الاجدع اسدي است که بارها به خاطر عقايد افراطي و غلو آميز در حق آن حضرت، از سوي ايشان مورد لعن و نفرين قرار گرفته است. [1] .
در يکي از اين روايات، حضرت صادق عليه‏السلام صريحا عقيده‏ي ابوالخطاب را درباره‏ي اين که حضرت علم غيب دارد، نفي نموده و فرموده است:
فوالله الذي لا اله الا هو ما أعلم الغيب فلا آجرني الله في أمواتي و لا بارک لي في أحيائي ان کنت قلت له... [2] .
سوگند به خدايي که آفريننده‏اي جز او نيست که من غيب نمي‏دانم و خداوند از مردگان من پاداش نيک به من ندهد و از خويشانم مرا خير و برکت نبخشايد اگر من چنين چيزي به او گفته باشم...
در روايت ديگر، ابوبصير به حضرت صادق عرض مي‏کند که آن‏ها (يعني خطابيه) مي‏گويند شما تعداد قطره‏هاي باران، عدد ستارگان، برگهاي درختان، خاکها، و وزن درياها را مي‏دانيد. حضرت سر به سوي آسمان بلند کرد و فرمود: «سبحان الله، سبحان الله، نه به خدا که اين همه را جز خدا کسي نمي‏داند»
شهرستاني (م: 548 ه) دانشمند مشهور علم کلام که در عقايد، مقلد اشعري و در فقه، مقلد شافعي بوده است، پس از معرفي فرقه‏هاي غلات و بيان مبارزه ائمه عليهم‏السلام با آنان مي‏گويد:
و تبرأ من هولاء کلهم جعفر بن محمد الصادق و طردهم و لعنهم [3] .
جعفر بن محمد صادق از تمامي فرقه‏هاي نامبرده بيزاري جست، و آنان را از خود راند و لعنت نمود. [4] .
امام صادق عليه‏السلام به غلات اجازه نمي‏داد در مورد او و اهل بيت چيزي را بگويند که در آنها وجود ندارد. در مقابل آنها با جديت مي‏ايستاد، آنها را
لعن و تکفير مي‏نمود و از آنها تبري مي‏جست. [5] .

پی نوشت ها:
[1] درباره‏ي او رک: رجال کشي، صص 308-290.
[2] بحارالأنوار، ج 25، ص 321 (باب 10 نفي الغلو في النبي والأئمة).
[3] الملل والنحل، شهرستاني، ابوالفتح محمد بن عبدالکريم، ج 1، صص 181-173، ترجمه و تعليقات: سيد محمدرضا جلالي نائيني، تهران، 1358 ش.
[4] نقش ائمه در احياء دين، عسکري، علامه سيد مرتضي، ج 9، ص 87، چاپ چهارم، انتشارات مجمع علمي اسلامي، 1374 ش.
[5] الامام الصادق دراسات و ابحاث، ص 329.

اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir