گمان نيک به خدا

نوع اصطلاح :
عنوان :
گمان نيک به خدا
خوش گماني همان خوش بيني و بدگماني همان بدبيني است که هم نسبت به اشخاص و هم نسبت به اشياء اطلاق مي‏شود. مثلا وقتي که مي‏گوييم به فلاني خوش بينم، مقصود اين است که اميد خير به او هست و يا مي‏گوييم درباره‏ي او بدبين هستم، مقصود آن است که انتظار خوبي از او نمي‏رود. اما درباره‏ي خدا، شکي نيست که ما نسبت به پروردگار، خوش گمان و خوش بين هستيم. اعتماد به فضل و کرم او داريم، ولي بايد رفتار ما طوري باشد که اين چنين اميدي را بر باد ندهد و اين انتظار را از بين نبرد.
بنابراين آدم بايد هميشه و در هر حال، به خدا گمان نيک ببرد؛ به اين معني که خدا را کريم، آمرزنده و مهربان بداند و در پرتو اين معني راهي براي بازگشت و توبه به سوي خدا باز ببيند. اما نه تا آن حد که جرئت مخالفت و معصيت در او پديد آيد و مادام‏العمر به اين موضوع دلش را خوش کند و خود را در هر کاري آزاد بنگرد.
حسن الظن بالله الا ترجو الا الله، و لا تخاف الا ذنبک. [1] .
خوش گماني به خدا آن است که جز به خدا اميدوار نباشي، و جز از گناهت نترسي.

پی نوشت ها:
[1] اصول کافي. ج 2، ص 72.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir