صفات و خصال امام علی‏

نوع اصطلاح :
عنوان :
صفات و خصال امام علی‏
امام باقر فرمود:
«قسم به خداوند، روش و شیوه حضرت علی علیه‏السلام چنین بود: همانند بنده‏ها غذا می‏خورد و بر زمین می‏نشست و اگر دو پیراهن سنبلانی می‏خرید خدمتکارش را خبر می‏کرد تا هر کدام را می‏خواهد بهترینش را انتخاب کند و خود آن دیگر را می‏پوشید، هرگاه پیراهنی آستینش بلندتر بود خود آن را قطع می‏کرد و اگر دامن لباس عربی‏اش از برآمدگی و قوزک پاشنه پا می‏گذاشتآن را کوتاه می‏کرد: پنج سال خلیه بود (برای خود) نه آجری بر آجر و نه خشتی بر خشت نهاد، و نه مالک دهی، و نه طلا و نقره ای شد تا از خود به ارث گذاشته باشد. به مردم نان گندم و گوشت می‏خورانید ولی خودش به منزل می‏رفت و از نان جو و سرکه استفاده می‏کرد؛ اگر دو کار خداپسند برایش پیش می‏آمد، سخت‏ترین را انتخاب می‏کرد و هزار بنده را از دسترنج دستی که به خاک آلوده و با چهره ای عرق کرده، خرید و آزاد کرد.هیچ کس طاقت کار او را نداشت و در شب و روز هزار رکعت نماز می‏خواند، و شبیه‏ترین مردم به آن حضرت، امام زین العابدین علیه‏السلام بود و بعد از او کسی را طاقت عمل او نبود «یکی از تابعین از انس بن مالک شنید که این آیه:
«أمن هو قانت آناه اللیل ساجدا و قائما یحذر الأخرة ویرجو رحمة ربه»» [1] .
آیا آن کس که شب را به سحده و قیام و طاعت پردازد از عذاب آخرت ترسان است و به رحمت خدا امیدوار است «درباره حضرت علی علیه‏السلام» نازل شده است. آن مرد گوید: آمدم به نزد علی علیه‏السلام تا ببینم چگونه عبادت پروردگار را می‏کند؛ خدا را شاهدمی گیرم که وقت مغرب نزد او رفتم، دیدم با اصحابش نماز می‏خواند، وقتی نماز تمام شد شروع به خواندن تعقیبات نمود تا این که برای نماز عشا برخاست؛ بعد حضرت به منزلش آمدو من هم با او به منزلش درآمدم و او در طول شب تا طلوع فجر، مشغول نماز و تلاوت قرآن بود، پس وضو را تجدید کرد و به سوی مسجد رهسپار شد، با مردم نماز جماعت را برقرار کرد، بعد مشغول تعقیب شد تا آفتاب طلوع کرد؛ بعد از آن مردم به حضرتش رجوع کردند از جمله دو مرد برای محاکمه، نزدش نشستند و پس از آن دو مرد دیگر آمدند، تا وقت ظهر حضرت مشغول قضاوت و دادرسی بود؛ وضویی برای نماز ظهر گرفت و نماز را به جماعت برقرار کرد، بعد مشغول تعقیبات شد تا نماز عصر را با آنها خواند. بعد وقت مراجعات مردم می‏رسید، دو نفر دو نفر می‏آمدند تا حضرت در موردشان فتوا دهد و قضاوت کند تا آفتاب غروب کرد. من گفتم: خدا را شاهد و گواه می‏گیرم که این آیه درباره حضرتش نازل شده است». [2] .

پی نوشت ها:
[1] زمر9.
[2] امالی الصدوق ص_232 نقل از داستانهایی از زندگانی حضرت علی علیه‏السلام، ص182.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir