ماجرای مشک عسل‏

نوع اصطلاح :
عنوان :
ماجرای مشک عسل‏
پس از شهادت علی علیه‏السلام برادرش عقیل وارد دربار معاویه شد، معاویه از عقیل داستان آهن گداخته را پرسید، عقیل از یادآوری برادری مانند علی علیه‏السلام قطره‏های اشک از دیده فرو ریخت، سپس گفت:
معاویه! نخست داستان دیگری از برادرم علی نقل می‏کنم، آنگاه از آنچه پرسیدی سخن می‏گویم.
روزی مهمانی به امام حسین علیه‏السلام وارد شد، حضرت برای پذیرایی او یک درهم وام گرفت، چون خورشتی نداشت از خادمشان، قنبر، خواست یکی از مشکهای عسل را که از یمن آورده بودند باز کند، قنبر اطاعت کرد، حسین علیه‏السلام یک ظرف عسل از آن برداشت و مهمانش را با نان و عسل پذیرایی نمود.
هنگامی که علی علیه‏السلام خواست عسل را میان مسلمانان تقسیم کند، دید دهانه مشک باز شده است. فرمود:
قنبر! دهانه این مشک عسل باز شده و به آن دست خورده است.
قنبر عرض کرد:
بلی، درست است. سپس جریان حسین علیه‏السلام را بیان نمود.
امام سخت خشمگین شد، دستور داد حسین را آوردند، شلاق را بلند کرد او را بزند حسین علیه‏السلام عرض کرد:
به حق عمویم جعفر از من بگذر- هرگاه امام را به حق برادرش جعفر طیار قسم می دادند غضبش فرو می‏نشست- امام آرام گرفت و فرزندش حسین را بخشید.
سپس فرمود:
چرا پیش از آن که عسل میان مسلمانان تقسیم گردد به آن دست زدی؟
عرض کرد:
پدر جان! ما در آن سهمی داریم، من به عنوان قرض برداشتم وقتی که سهم ما را دادید قرضم را ادا می‏کنم.
حضرت فرمود:
فرزندم! اگر چه تو هم سهمی در آن داری ولی نباید قبل از آنکه حق مسلمانان داده شود از آن برداری.
آنگاه فرمود:
اگر ندیده بودم پیغمبر خدا دندانهای پیشین تو را می‏بوسید به خاطر پیش دستی از مسلمانان تو را کتک زده، شکنجه می‏کردم.
پس از آن یک درهم به قنبر داد تا با آن از بهترین عسل خریده به جای آن بگذارد.
عقیل می‏گوید:
گو این که دست علی را می‏بینم دهانه مشک عسل را باز کرده و قنبر عسل خریداری شده را در آن می‏ریزد. سپس دهانه مشک را جمع کرد و بست و با حال گریه عرض کرد:
«اللهم اغفر لحسین فانه لم یعلم»:
بار خدایا! حسین را ببخش و از تقصیرات وی درگذر که توجه نداشت. [1] .
معاویه گفت:
سخن از فضایل شخصی گفتی که کسی توان انکار آن را ندارد.
خداوند رحمت کند ابوالحسن را، حقا بر گذشتگان سبقت گرفت و آیندگان نیز ناتوانند مانند او عمل کنند.
اکنون داستان آهن گداخته را بگو! [2] .

پی نوشت ها:
[1] بحار: ج 42 ص117 این قضیه پیش از مقام امامت امام حسین بوده و در، ج 41 ص112 به امام حسن نسبت داده شده است.
[2] بحار: ج 42 ص_117 نقل از داستانهای بحارالانوار، ج 4 ص53.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir