اشرس بن حسان بکری

نوع اصطلاح :
عنوان :
اشرس بن حسان بکری
اشرس، از اصحاب امیرمؤمنان علیه‏السلام و کارگزارِ حضرت در شهر «انبار» بود.
«انبار» در اصل «فلوجه» نام داشت، اما چون کسری آن را انبار حبوبات قرار داده بود، به شهر انبار نام گذاری شد. معاویه که پس از جنگ صفّین همواره به فکر نابود کردن بلاد تحت فرمان امیرالمؤمنین علیه‏السلام بود، شش هزار نفر را به فرماندهی «سفیان بن عون غامدی» برای غارت و تصرف شهر «هیت» گسیل داشت و از آن جا به شهر انبار و سپس به مدائن برود و مردم را تار و مار کند و شهر را به غارت ببرد. او ابتدا در شهر «هیت» کار خود را کرد، چون در قتل و غارت مانعی ندید، از آن جا به شهر انبار رفت، اما اشرس بن حسان که حاکم آن جا بود، با نیروهای تحت فرمانش به مصاف دشمن رفت. نیروهایش ابتدا پانصد نفر بودند، که سیصد نفر از آنان متفرق شدند. وی در آغاز جنگ نیز به کسانی که دل در گرو جهاد و شهادت نداشتند، اجازه فرار داد، لذا تنها با سی نفر از نیروهایش در میدان جنگ، در کمال صبر و بردباری به جهاد پرداخت و سرانجام همگی به شهادت رسیدند، وقتی این خبر به حضرت علی علیه‏السلام رسید، بسیار ناراحت شد و به نخیله تشریف‏فرما شد، مردم جمع شدند و به حضرت عرض کردند ما به دستور شما دشمن را دفع خواهیم کرد، ولی حضرت به آنها فرمود: شما نه برای خودتان و نه برای من کفیت می‏کنید، لذا گروهی به فرماندهی «سعید بن قیس» را به دنبال «سفیان بن عوف» خونخوار سپاه معاویه فرستاد ولی آنها تا شهر «هیت» سفیان را تعقیب کردند اما او را نیافتند و به کوفه بازگشتند. [1] .
البته در نام حاکم شهر انبار که به شهادت رسید، اختلاف نظر هست در تاریخ طبری و تاریخ الکامل، نام وی «اشرس بن حسان» است، اما برخی نیز وی را «حسّان بن حسان» نامیده‏اند. از امیرالمؤمنین علیه‏السلام در خطبه‏ای از نهج‏البلاغه چنین ذکر گردیده است که حضرت برای ترغیب مردم به جهاد و مذمت مردم کوفه ونیز ذکر فضایل حاکم انبار از «حسّان بن حسّان بکری» نام برده و فرموده‏اند: یکی از فرماندهان لشکر غارتگر معاویه به شهر مرزی انبار حمله کرده است و فرماندار من «حسّان بن حسّان بکری» را کشته و سربازان و مرزبانان شما را از آن سرزمین بیرون رانده است. [2] .
لکن محتمل است نام اصلی وی «حسان» باشد و اشرس لقب وی بوده است، و به «اشرس بن حسان بکری» معروف شده، چنان که در تاریخ طبری و الکامل آمده است.

پی نوشت ها:
[1] تاریخ طبری، ج 5، ص 134؛ الکامل فی التاریخ، ج 2، ص 425.
[2] نهج البلاغه، خطبه 27.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir