حبیب بن مظاهر (مظهر) اسدی

نوع اصطلاح :
عنوان :
حبیب بن مظاهر (مظهر) اسدی
حبیب فرزند مظاهر (مُظهَّر) [1] بن رِئاب اسدی کندی، کنیه‏اش ابوالقاسم از تابعین [2] عالیقدر و از خواص اصحاب امیرالمؤمنین علیه‏السلام و امام حسن و نیز از یاران باوفای امام حسین علیهماالسلام به شمار می‏آید. [3] .
در این که حبیب جزو اصحاب پیامبر صلی الله علیه و آله بوده یا نه، اختلاف است برخی از مورخان نقل شده است: «أنه تَشرَّف بخدمة الرسول صلی الله علیه و آله و سمع منه أحادیث، و کان معززاً مکرماً بملازمة حضرة المرتضی علی؛ حبیب به محضر رسول خدا صلی الله علیه و آله شرفیاب شد و احادیثی از آن حضرت آموخت، او به ملازمت و همراهی با امیرالمؤمنین مرتضی علی علیه‏السلام دارای عزت و کرامت بود». [4] .
اما بسیاری از مورخان معتبر حبیب را در زمره اصحاب پیامبر صلی الله علیه و آله ضبط نکرده‏اند، خلاصه این که اگر او از اصحاب پیامبر صلی الله علیه و آله هم نباشد، از تابعین بزرگ و شخصیت‏های به نام در میان مسلمانان است.
حبیب چون پدران و اجدادش از بزرگان و شجاعان کوفه به شمار می‏آمد و همواره در میان شیعیان اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله از احترام خاصی برخوردار بوده است، از این رو پس از هلاکت معاویه، وی و برخی دیگر از بزرگان کوفه، با هیجده هزار نامه از امام حسین علیه‏السلام برای رهبری جامعه اسلامی‏به کوفه دعوت نمود و خود به کربلا آمد و به حضرت سیدالشهدا علیه‏السلام پیوست و در دشت جانسوز نینوا در کنار هفتاد یار وفادار أباعبداللَّه الحسین با کوهی از آهن و سلاح مواجه شد و بدون هیچ تزلزلی سینه سپر کرد و برای دفاع از جان فرزند رسول خدا خود را در معرض شمشیرهای برهنه لشکریان یزید قرار داد. او با این که مورد عنایت یزید قرار داشت و امان نامه برایش صادر و به اموال زیادی و عده داده شده بود، تنها به این شرط که از خیمه گاه حضرت حسین علیه‏السلام فاصله بگیرد و دست از حمایت او بردارد، اما حبیب چون دیگر یاران باوفای امام حسین علیه‏السلام در پاسخ به پیشنهاد سران سپاه یزید گفت:
لا عذر لنا عند رسول اللَّه صلی الله علیه و آله إن قُتِل الحسین علیه‏السلام و منّا عینٌ تُطرف حتی قُتِلوا حولَه؛
اگر حسین کشته شود و ما زنده باشیم هیچ عذری نزد رسول خداصلی الله علیه و آله نخواهیم داشت تا آن که کنار او کشته شویم. [5] .
وی همچون دیگر یاران امام حسین علیه‏السلام تا آخرین نفس پایداری کرد و سرانجام در روز عاشورا در رکاب سیدالشهدا، شربت شهادت نوشید.

پی نوشت ها:
[1] علامه حلی در خلاصة الاقول، ص 132 «مُظهَّر» ضبط کرده است.
[2] ر. ک: همین کتاب، ص 34.
[3] رجال طوسی، ص 38، ش 3 و ص 67، ش 1 و ص 72، ش 1.
[4] اعیان الشیعه، ج 4، ص 554.
[5] رجال کشی ص 79 حدیث 133.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir