عبدالله بن سعد ازدی

نوع اصطلاح :
عنوان :
عبدالله بن سعد ازدی
عبداللَّه فرزند سعد بن نفیل ازدی از نیکان اصحاب امیرالمؤمنین علیه‏السلام بوده است.
به نقل طبری وی از معدود کسانی است که پس از شهادت سیدالشهدا علیه‏السلام و فرزندان و نزدیکان و یارانش در کربلا به همراهی «مسیب بن نجبه فزاری» و «عبداللَّه بن وال» و «رفاعة بن شداد» در منزل «سلیمان بن صرد خزاعی» اجتماع کردند و برای خونخواهی شهدای کربلا با جمعیتی از کوفیان در سال 64 هجری قیام توابین را تشکیل دادند. [1] .
سلیمان اعلام کرد اگر من کشته شدم، امیر و فرمانده شما «مسیب بن نجبه» و بعد از او «عبداللَّه بن سعد» و پس از وی «عبداللَّه بن وال» و در آخر «رفاعة بن شداد» است.
از این رو چون «سلیمان بن صرد» در صحنه نبرد به شهادت رسید، فرماندهی توابین را «عبداللَّه بن سعد» به عهده گرفت و پس از جنگ بسیار، سرانجام در سال 65 هجری به شهادت رسید. [2] .

پی نوشت ها:
[1] ر. ک: تاریخ طبری، ج 5، ص 552.
[2] ر. ک: همان ص 596 و 600. (تفصیل بیشتر را در شرح حال «سلیمان بن صرد خزاعی» ملاحظه نمایید).

اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir