عبدالله بن عباس

نوع اصطلاح :
عنوان :
عبدالله بن عباس
عبداللَّه بن عباس بن عبدالمطلب، پسر عموی پیامبر صلی الله علیه و آله و پسر عموی علی بن ابی‏طالب علیه‏السلام از چهره‏های درخشان مفسران و محدثان تاریخ اسلام به شمار می‏آید.
عبداللَّه سه سال قبل از هجرت در همان ایامی که مسلمانان و بنی‏هاشم در کنار رسول خدا صلی الله علیه و آله در شعب ابی‏طالب سخت‏ترین دوران زندگانی را می‏گذراندند، به دنیا آمد. پدرش عباس نام او را عبداللَّه گذاشت و قنداقه‏اش را خدمت رسول خدا صلی الله علیه و آله بردند. طبق نقل ابن‏اثیر و دیگر مورخان، حضرت با آب دهان کام او را برداشت و درباره‏اش دعا کرد. [1] .
عبداللَّه در سال هشتم هجری (عام الفتح) به مدینه مهاجرت کرد و در همان جوانی محضر رسول خدا صلی الله علیه و آله را درک نمود؛ زیرا به هنگام رحلت پیامبر صلی الله علیه و آله سیزده و به قولی پانزده سال بیشتر نداشت. [2] وی در اثر تلاش و جدیت در کسب علم، کارش به جایی رسید که او را بحر (دریا) و برخی او را حبر الامه (عالم امت) می‏گفتند. [3] .
عبداللَّه پس از وفات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در کنار پدرش عباس به حضرت علی علیه‏السلام وفادار ماند و نزد آن حضرت علم فقه و تفسیر و تأویل قرآن آموخت و خود جلسه درس تشکیل می‏داد.
او همواره به ولایت و امامت امیرالمؤمنین علیه‏السلام معتقد بود و آن حضرت را خلیفه بلافصل پیامبر صلی الله علیه و آله می‏دانست و بارها در برخورد با سه خلیفه دیگر از این موضوع دفاع می‏کرد، لذا پس از آن که حضرت علی علیه‏السلام به خلافت ظاهری رسید و مردم با آن حضرت بیعت کردند او در رکاب حضرتش بود و در جنگ جمل، صفین و نهروان سرسختانه از موضع امیرالمؤمنین دفاع کرد و جنگید.
او پس از شهادت امیرالمؤمنین علیه‏السلام از یاران صدیق و حامیان خلافت امام حسن مجتبی علیه‏السلام بود و با آن حضرت بیعت کرد؛ ولی عاقبت نابینا شد. [4] شاید نابینایی او سبب شد که در رکاب امام حسین علیه‏السلام در کربلا حضور نیابد.
عبداللَّه بن عباس با این که دل در گرو خاندان رسالت داشت و از وفاداران به امیرالمؤمنین علیه‏السلام بود، اما نزد خلفا و حاکمان عصر خود همواره مورد وثوق و اعتماد بود و از مقامی والا و شخصیتی ممتاز برخوردار بود، از این رو عمر بن خطاب او را مشاور امین و مورد وثوق خود می‏دانست. و خلیفه سوم او را به امارت حاجیان منصوب نمود. [5] و پس از شهادت امیرالمؤمنین علیه‏السلام با معاویه جلسات و گفت و گوهایی داشت.
ابن عباس سرانجام در سال 68 یا 70 و یا 73 هجری با قلبی مالامال از ایمان و عشق و اخلاص به خاندان پیامبر صلی الله علیه و آله در شهر طایف چشم از جهان فرو بست. [6] .

پی نوشت ها:
[1] ر. ک: اسد الغابه، ج 3، ص 193؛ مستدرک حاکم، ج 3، ص 615؛ تاریخ بغداد، ج 1، ص 173؛ سیر اعلام النبلاء، ج 3، ص 332.
[2] قول به 15 سال از حاکم نیشابوری است.
[3] همان مدارک و طبقات الکبری، ج 2، ص 207.
[4] همان مدارک و طبقات الکبری، ج 2، ص 207.
[5] تاریخ طبری، ج 4، ص 448؛ سیر اعلام النبلاء، ج 3، ص 349.
[6] اسد الغابه، ج 3، ص 195.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir