مقداد بن اسود (مقداد کندی)

نوع اصطلاح :
عنوان :
مقداد بن اسود (مقداد کندی)
مقداد فرزند «اسود بن عمرو بن ثعلبه کندی بهرائی» معروف به مقداد بن اسود و مقداد کندی است؛ زیرا او در اصل فرزند مردی به نامِ عمرو بهرائی از قبیله بهراء بود، ولی چون در میان بهراء قوم خود مرتکب قتلی شد، فرار کرد و به قبیله کنده پناه برد و با آنها هم قسم گردید و به همین جهت او را مقداد کندی نامیدند. وی در آن قبیله هم مرتکب قتل دیگری شد و برای رهایی از کیفر و عقوبت عمل خود، به شهر مکه گریخت و در قبیله بنی‏زهره، با مردی به نام اسود فرزند عبد یغوث هم پیمان شد و اسود هم به رسم جاهلیت او را پسر خود خواند و مقداد از آن پس به مقداد بن اسود شهرت یافت. [1] اما زمانی که مسلمان شد و آیه شریفه « اُدعُوهم لآبائهم هو أقسط عنداللَّه؛ پسر خوانده‏ها را به نام پدرانشان بخوانید که آن نزد خدا به عدالت نزدیک‏تر است ». نازل گردید و مسلمانان مکلف شدند که پسر خوانده‏ها را فقط به نام پدرانشان بخوانند او مجدداً شهرت و نسب اولیه خود را باز یافت و به مقداد بن عمرو معروف گردید. [2] .
مقداد از نظر جسمی مردی بلند قامت و گندم گون و دارای محاسن بلند و از جذابیت خاصی برخوردار بود [3] و در شجاعت و دلاوری از دلاوران و شجاعان اصحاب به شمار می‏آمد. [4] .
مقداد از پیش‏گامان در اسلام و از اصحاب جلیل القدر رسول خدا صلی الله علیه و آله بود. وی از مهاجرین به حبشه است که به مکه بازگشت ولی نتوانست با پیامبر خدا صلی الله علیه و آله به مدینه هجرت نماید و بعدها با عبیدة بن حارث که به نمایندگی پیامبر صلی الله علیه و آله به مکه آمد و با مشرکان ملاقات داشت، توانست با او به مدینه مهاجرت نماید. [5] وی در جنگ‏های بدر و احد و سایر غزوه‏های اسلام شرکت کرد و در دیانت و ایمان بسیار محکم و ثابت قدم بود. ابن مسعود نقل می‏کند: نخستین مسلمانانی که اسلام خود را اظهار کردند، هفت نفر بودند که مقداد بن اسود، عمّار و بلال از جمله آنان هستند. [6] .
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله در مدینه میان او و جبّار بن صخر [7] عقد برادری بست و ضباعه دختر زبیر بن عبدالمطلب (دختر عموی خود را) به ازدواج او در آورد.
او پسر و دختری به نام عبداللَّه و کریمه به دنیا آورد، عبداللَّه در جنگ جمل در لشکر عایشه بود و به قتل رسید. و چون امیرمؤمنان علیه‏السلام بر کشته‏اش عبور کرد فرمود: « بئس ابن الأخت أنت؛ تو بد خواهرزاده‏ای بودی.» [8] .
مقداد از ارکان اربعه [9] است که پس از رحلت پیامبر خدا صلی الله علیه و آله در صراط مستقیم باقی ماند و هرگز به انحراف نرفت و از اصحاب باوفا و یاران مخلص امیرالمؤمنین علی علیه‏السلام گردید [10] و تا عصر عثمان که زنده بود در خلافت بلافصل آن حضرت تلاش بی‏وقفه می‏نمود و در ماجرای خلافت ابوبکر در سقیفه و خلافت عمر و عثمان صریحاً به مخالفت برخاست و از ولایت حضرت علی علیه‏السلام دفاع نمود.

پی نوشت ها:
[1] ر. ک: اسد الغابه، ج 4، ص 409؛ سیر اعلام النبلاء، ج 3، ص 340؛ مستدرک حاکم، ج 3، ص 391 و به اختصار رجال شیخ طوسی ص 57؛ رجال برقی ص 3.
[2] مستدرک حاکم، ج 3، ص 392؛ طبقات الکبری، ج 3، ص 161.
[3] همان؛ سیر اعلام النبلاء، ج 3، ص 241.
[4] مستدرک حاکم، ج 3، ص 392.
[5] اسد الغابه، ج 4، ص 409؛ الغدیر، ج 9، ص 116.
[6] همان، ص 410؛ مستدرک حاکم، ج 3، ص 393.
[7] در مستدرک حاکم، ج 3، ص 392 نام او را «جبر بن عتیک» آورده است.
[8] طبقات الکبری، ج 8، ص 46.
[9] ر. ک: همین کتاب، ج 1، ص 81.
[10] رجال طوسی، ص 57، ش 1.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir