هانی بن نمره مرادی

نوع اصطلاح :
عنوان :
هانی بن نمره مرادی
«هانی بن نمره» از اصحاب امیرمؤمنان علیه‏السلام [1] و مردی شجاع و نیرومند بود. وی با یارانش از قبیله «حضرموت» در جنگ صفّین گروهی از شامیان را به هلاکت رساند.
«محمّد بن عتبه کندی» نقل می‏کند که گفت: از قبیله ما جوانی شجاع و دلاور به نام «هانی بن نمر» بود که مانند شیرِ بیشه می‏جنگید، در یکی از روزهای جنگ صفین که یکی از مردان بسیار دلاور شامی به معرکه نبرد آمد و مبارز طلبید، هیچ کس از حضرموتی‏ها پاسخ وی را ندادند و حاضر نشدند به جنگ او بروند. در این موقع هانی خطاب به گروه قبیله خود گفت: سبحان اللَّه! چه چیزی مانع شده که یک نفر از شما مقابل او نمی‏رود. اگر من بیمار و دچار ضعف و ناتوانی شدید نبودم، بی‏گمان به جنگِ او می‏رفتم. اما هیچ یک از قبیله حضر موت به مرد شامی پاسخ ندادند، آن گاه خود این جوان (هانی بن نمر) به میدان شتافت. هم رزمانش به وی گفتند: سبحان اللَّه! تو با این حال بیماری به میدان می‏روی؟ او گفت: به خدا قسم به جانب او می‏روم ولو کشته شوم.
هنگامی که هانی پا در میدان نبرد گذاشت، و مرد شامی را دید او را شناخت که از قوم حضرموت است، و «یعمر بن اسید» (اسد) است و با وی قرابت و نزدیکی دارد، لذا «یعمر» به «هانی» گفت: تو فامیل منی، بازگرد چون دوست دارم شخص دیگری به جنگ من بیاید و من نمی‏خواهم تو را به قتل برسانم. اما هانی گفت: من بیرون نیامدم جز آن که خود را برای مرگ آماده کرده‏ام. در نسخه‏ای دیگر است که گفت: و به خدا قسم برنمی‏گردم و می‏جنگم تا امروز کشته شوم؛ بنابراین پروایی ندارم که به دست تو یا به دست دیگری کشته شوم. سپس به خویشاوند شامی خود نزدیک شد و گفت: ای خدا! در راه تو و در راه رسولت و برای یاری پسرعموی پیامبرت می‏جنگم.»
آن گاه هر دونفر با هم جنگیدند و شمشیر زدند، اما طولی نکشید که هانی طرف مقابل (یعمر بن اسید) را به هلاکت رساند، در این میان افرادی از سپاه شام به کمک وی آمدند و یاران هانی نیز به کمک هانی شتافتند. با این اتفاق، جنگ بین دو گروه شدت یافت و جمعی - حدود 32 نفر - در این جریان کشته شدند. امیرالمؤمنین علیه‏السلام هنگامی که چنین دید دستور داد همه گروه‏ها حمله کنند و هر گروهی از سپاه امام علیه‏السلام به گروه مقابل خود از سپاه شام حمله کردند؛ به طوری که چیزی جز صدای شمشیر شنیده نمی‏شد، حملات به قدری بالا گرفت که در این مرحله از جنگ سپاه اسلام نتوانست نماز را کامل بخواند، بلکه در هنگام نماز به ذکر تکبیر اکتفا کردند.... [2] .

پی نوشت ها:
[1] رجال طوسی، ص 62، ش 5.
[2] ر. ک: وقعة صفّین، ص 393.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir