علل انتخاب شهر کوفه

نوع اصطلاح :
عنوان :
علل انتخاب شهر کوفه
پس از جنگ جَمَل و خطر آفرینی های معاویه در شام، و دوری زیاد شهر مدینه از مرزهای عراق و شام، امام علی‏ علیه السلام را بر آن داشت تا با ملاحظه این مسائل و با آگاهی کاملی که آن حضرت داشت، نماینده‏ای برای اداره شهر بصره بگمارد که بتواند جلوی قضایای احتمالی را بگیرد، به همین منظور بهترین و عالم‏ترین افراد خاندانش، عبداللَّه بن عبّاس را که در آن روز از هر جهت مورد اعتماد بود به فرمانداری بصره تعیین فرمود. [1] .
و یکی از زیرکترین أعراب «زیاد بن أبیه» را نزد او به عنوان مشاور و کاتب معین کرد. [2] .
و خود آن حضرت نیز تصمیم گرفت به جای مدینه طیبه، کوفه را مرکز خلافت اسلامی قرار دهد.
مدینه‏ای که از مهاجرت پیامبر و یارانش با آغوش باز استقبال کرد.
مدینه ای که برای اسلام و مسلمین مرکزیت داشت و موجب پیشرفت آن گردید.
مدینه‏ای که برای حسن و حسین‏ علیهما السلام بستر ولادت و مهد تربیت بود.
مدینه، آن شهر مقدّسی که پیکر پاک پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم و فاطمه زهرا علیها السلام را در برگرفته بود،
طبعاً ترک گفتنش برای امیرالمؤمنین‏ علیه السلام دشوار بود، ولی در آن روز ناچار روی یک سلسله مصالح اسلامی، کوفه را برای خلافت اسلامی به جای مدینه برگزید.
بنابه نقل مسعودی و دیگران، حضرت امیرالمؤمنین علی‏ علیه السلام در روز دوازدهم رجب سال سی و شش با سپاه ظفرمند خود وارد کوفه شد [3] و در محلّه «رحبه» [4] مسکن گرفت و مردم کوفه از کوچک و بزرگ از آن حضرت به گرمی استقبال کردند.
امام علی‏ علیه السلام از آنجا به مسجد آمد و دو رکعت نماز تحیت بجا آورده آنگاه بر روی منبر قرار گرفت. [5] .
و بعد از ثنای خداوند بزرگ، خطاب به مردم چنین فرمود:
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذی نَصَرَ وَلِیهُ وَ خَذَلَ عَدُوَّهُ وَ اَعَزَّ الصّادِقَ الُْمحِقَّ وَ اَذَلَّ الْکاذِبَ الْمُبْطِلَ عَلَیکُمْ.
یا اَهلَ هذَا المِصْرِ اُصیکُمْ بِتَقْوَی اللَّهِ وَ طاعَةِ مَنْ اَطاعَ اللَّهِ مِنْ اَهْلِبَیتِ نَبِیکُم،الَّذینَ هُمْ اَوْلَی بِطاعَتِکُمْ فیما اَطاعُوا اللَّهَ فیهِ مِنَ الْمُنْتَحِلینَ الْمُدَّعینَ‏الْقائِلینَ اِلَینا یتَفَضَّلُونَ بِفَضْلِنا وَ یجاهِدُونَنا اَمْرَنا وَ ینازَعُونَنا حَقَّنا وَیدافِعُونَنا عَنْهُ وَقَدْ ذاقُوا وَ بالَ ما اِجْتَرَمُوا فَسَوْفَ یلْقُونَ غَیاً اَلا اِنَّهُ قَدْ قَعَدَ مِنْ نُصْرَتی مِنْکُمْ رِجالٌ وَ اَنَا عَلَیهِمْ‏عاتِبٌ زارٍ فَاهْجَرُوهُمْ وَ اسَمَعُهُمْ ما یکْرِهُونَ حَتّی یعْتَبُونا و نَری مِنهُمْ‏مانُحُبُّ.
«سپاس خدا را که بر دوست و ولی خود نصرت بخشید و دشمن را خوار و ناتوان ساخت و راستگوی حق را عزّت و شرافت داد و دروغ گوی تبه کار را ذلیل نمود.
ای اهل شهر و ساکنان این دیار، تقوی و ترس از خدا را بشمار سفارش می‏کنم و نیز سفارش می‏کنم پیروی کسانی را که از پیروان خدایند.
و از اهل بیت پیامبرتان که ایشان برای فرمانبرداری سزاوارترند از کسانی که همواره مردم را به سوی خود می‏خوانند و با ارزش‏های معنوی ما بر دیگران فخر فروشی می‏کنند و امر ما را انکار می‏نمایند و حقّ مارا پایمال می‏سازند و از استفاده آن جلوگیری می‏نمایند، آری آب تلخ بدرفتاری خود را چشیدند و به زودی نیز به سرانجام بدبختی خود می‏رسند، و تعدادی از مردان شما از یاری ما دست برداشتند و مرا از خود ناراحت نموده‏ند، اینک شما پیروان ما هم از ایشان دوری گزینید و به درشتی با آنها سخن گوئید تا از کردار خویش شرمنده شوند (بلکه) ما آنچه را که از آنها انتظار داشتیم ببینیم.» [6] .

پی نوشت ها:
[1] مروج الذّهب ج 2 ص 372.
[2] انساب الاشراف ج 2 ص 271، و، الامام علی ج 4.
[3] مروج الذّهب ج 3 ص 372، و ناسخ کتاب صفّین ص 92، و وقعه صفّین ص 3.
[4] رِحْبَه (به فتح راء یا بضم آن و سکون حاء و فتح باء) یکی از محلّه های کوفه است.(معجم البلدان ج 2 ص 763).
[5] ناسخ کتاب صفّین ص 93.
[6] ارشاد شیخ مفید ج 1 ص 249، و، ناسخ کتاب صفّین ص 93،و وقعه صفّین ص 4.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir