سرانجام ترک جهاد

نوع اصطلاح :
عنوان :
سرانجام ترک جهاد
برخي از مردم انتظار دارند که با تلاشي اندک و فداکاري ناچيز به اهداف خود برسند. هر گاه از اين راه به اهداف خود دست نيابند، به ياس و دلسردي دچار مي‏شوند.
در زندگي، تمام شکست خوردگان از اين قماشند. کسي نيست که در عالم خيالبافي براي خود آرزوهاي دور و دراز نپرورد. بسياري از افراد براي تحقق آرزوهاي خود حرکت مي‏کنند، اما چون با دشواريها برخورد مي‏کنند يا مدت طولاني‏تر از حد توقعشان انتظار مي‏کشند، از تلاش دست بر مي‏دارند و نوميد مي‏شوند.
اين از جنبه‏ي فردي است.
اما از نظر جنبش‏هاي تاريخي- اجتماعي بايد دانست هر جنبشي که موفق به ايجاد تحولي گرديده است با شکست‏هاي پياپي روبرو شده، و در راه وصول به هدف، کشته و زخمي داده است و بسياري از هوادارانش به زندان افتاده‏اند، اما سرانجام تحول دخلواه خود را تحقق بخشيده‏اند.
جنبش دگرگون ساز اسلامي نيز چنين فرايندي داشته است.
امام علي (ع)، از رنجهائي که او و مسلمانان براي به انجام رساندن تحول اسلامي، و رهائي انسان از چنگال زورگويان متحمل شده‏اند، چنين ياد مي‏کند:
و لقد کنامع رسول الله (صلي الله عليه و اله) نقتل اباءنا و ابناءنا و اخواننا و اعمامنا، ما يزيدنا ذلک الا ايمانا و تسليما و مضيا علي اللقم، و صبرا علي مضض الالم، و جدا في جهاد العدو، و لقد کان الرجل منا و الاخر من عدونا يتصاولان تصاول الفحلين، يتخالسان انفسهما ايهما يسقي صاحبه کاس المنون، فمره لنا من عدونا...
«ما با رسول خدا (صلي الله عليه و اله) بوديم و پدران و فرزندان و برادران و عموهاي خود را مي‏کشتيم. اما اين کار ما را در ايمان و تسليم راسختر، و در پيمودن راه حق پايدارتر مي‏ساخت، در تحمل دردهاي جانگزا شکيباتر و در جهاد با دشمن کوشاتر مي‏نمود.
گاه يکي از مردان ما با مردي، از سپاه دشمن چون دو گاو نر درهم مي‏آويختند و قصد جان يکديگر مي‏کردند تا کدام يک شرنگ مرگ را در کام حريف بريزد. گاهي ما بر دشمن پيروز بوديم و گاه دشمن بر ما. خداوند چون راستي و وفاداري ما را ديد، بر دشمن ما خواري و ذلت نازل فرمود و بر ما نصرت و ياري فروفرستاد (تا توانستيم مرگ را مردانه بپذيريم) و اسلام به سان شتري که پس از گشت و گذرهاي دردناک بر زمين آرام گيرد، استقرار يافت و جايگاه خود را پيدا کرد.
به هستي‏ام سوگند... اگر ما نيز چون شما (نا پي‏گير و سست عنصر) بوديم، براي خيمه‏ي دين هيچ ستوني بر پاي نمي‏شد و هيچ شاخه‏ي سبزي از درخت ايمان نمي‏رست.
به خدا سوگند که (چنانچه از اين سست پاي دست برنداريد) دور نباشد که از اين روش خون بدوشيد و جامه‏ي پشيماني بپوشيد. [1] .
اين فرجام طبيعي است: کساني که در راه شرافت و پيروزي از دادن قرباني خودداري ورزند، قربانيهاي به مراتب بيشتري در راه ذلت و خواري خواهند داد.
کسي که از برداشتن سلاح، تن مي‏زند، بايد خود را براي زندگي در سايه‏ي ترس از سلاح آماده کند.

پی نوشت ها:
[1] نهج‏البلاغه، خطبه‏ي 55.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir