روحیه‏ی سربازان

نوع اصطلاح :
عنوان :
روحیه‏ی سربازان
روحیه‏ی سربازان تاثیر قاطعی بر نتیجه‏ی جنگ دارد. سربازی که به حقانیت جنگیدن خود اطمینان دارد، می‏تواند بی‏هیچ تزلزلی در برابر گردانی از نفرات دشمن پایداری کند.
کارشناسان نظامی 75 درصد از پیروزی را در گرو روحیه‏ی عالی ارتش می‏دانند و تنها 25 درصد دیگر را به عواملی چون ساز و برگ و سازماندهی، آموزش نظامی و ارتباطات نسبت می‏دهند.
این نظر تنها در شرایط جنگی صائب نیست، بلکه درباره‏ی هر نوع مبارزه‏ای نیز صادق است.
بنابراین روحیه‏ی مجاهدان نقش تعیین‏کننده‏ای در پیشرفت و اثر بخشی فعالیت آنان دارد.
حال به این پرسش می‏رسیم که چگونه می‏توان روحیه‏ی افراد مبارز یا سربازان رزمنده را بالا برد؟
پاسخ آن است که: با داشتن یک جهان‏بینی روشن این امر امکان‏پذیر است، بدین منظور نکات زیرا را باید توضیح داد:
1- خداوند یکتا بر همه‏ی بندگان خویش مسلط است و تنها اوست که عظمتش بیکران و سپاهیانش پیروز است و سربازی که جهاد می‏کند در پیکار خود تنها باید به خداوند متکی باشد.
2- تاریخ نشان می‏دهد که با وجود انبوه بیشمار گمراهان، کسانی که به خداوند تکیه نموده و با دشمنان او رزمیده‏اند، پیروز شده‏اند. برای مثال پیامبران بر دروغ‏زنانی که رسالت ایشان را انکار می‏کردند، فائق آمدند.
3- از مرگ گریزی نیست، پس بهتر است انسان خود را برای آن آماده کند، به ویژه آنکه مرگ، منبع هراسها و دلهره‏هائی است که یگانه راه رهائی از آنها اطاعت از پروردگار است.
4- دنیا محل گذر است و برای کسی بر جا نمی‏ماند. عمری که گذشت دیگر بازگشتی ندارد. دنیا چون روز یا ماهی است که سپری شده و فراسوی آن جز دوزخ یا بهشت چیزی نیست.
وقتی این حقایق را می‏دانیم رواست که هر آنچه خدا می‏طلبد با خشنودی بدو سپاریم. امام علی (ع) می‏فرماید:
احمده شکرا لانعامه، و استعینه علی وظائف حقوقه، عزیز الجند، عظیم المجد، و اشهد ان محمدا عبده و رسوله، دعا الی طاعته، و قاهر اعداءه جهادا عن دینه، لا یثنیه عن ذلک اجتماع علی تکذیبه، و التماس لاطفاء نوره. فاعتصموا بتقوی الله...
«خدای را به پاس بخششهایش سپاس می‏گویم، و از او برای ادای حقوقش یاری می‏جویم که عظمتش بیکران و سپاهیانش پیروز است.
و گواهی می‏دهم که محمد (ص) بنده و فرستاده اوست. مردم را به پرستش او فراخواند و در جهاد در راه دین او بر دشمنان وی چیرگی یافت. همدستی گمراهان در انکار وی و تلاششان در خاموش کردن پرتوش در او کارگر نبود. در راه خداوند پرهیزکاری پیشه کنید که این ریسمان استوار است و پناهگاهی بلند و پایدار. مرگ را با سختی‏هایش پذیرا شوید، و پیش از آنکه فرارسد خود را مهیای آن سازید، و قبل از سررسیدنش آماده باشید. و رستاخیز همانا فرجام کار است، و این اندرزی می‏تواند بود برای عاقلان و عبرتی بهر جاهلان و پیش از فرارسیدن آن روز شما چه می‏دانید از تنگی گور، و شدت اندوه، و هراس برزخ، و لرزش‏های اضطراب، و درهم پیچی اندامها، و آکندگی گوشها از خاک و صداهای هولناک، و تاریکی مغاک و ترس عقاب، و فشار قبر، و سختی سنگ گور؟
الله، الله، ای بندگان خدا دنیا بر شما می‏گذرد چنانکه بر پیشینیان گذشت، شما و قیامت به یکدیگر همبسته‏اید و گویی قیامت با نشانه‏هایش پیش آمده و با درفشهایش نزدیک شده و شما را در مسیر خود نگاهداشته است، و پنداری با دلهره‏هایش سر رسیده و سینه‏اش را گسترانیده، و دنیا از فرزندان خویش دست شسته و آنان را از آغوش خود برانده است. چون روزی است که سپری شد یا ماهی که سرآمد، تازگی آن رنگ کهنگی گرفت و فربهی آن رو به لاغری گذاشت. در جایگاهی تنگ، با کارهایی درهم و آشفته که لهیبش سخت سوزان، نفیرش بلند، زبانه‏اش فروزان، ضجه‏اش خشم‏آگین، شعله‏اش سوزان، خموشی‏اش دور، هیمه‏اش آتشناک، وعده‏اش سهمگین، ژرفایش ناپیدا، کرانه‏هایش تاریک، ریگهایش گدازان و گذرانش رسوائی خیز است. اما «آنان که به خاطر رضای پروردگار پرهیزکاری پیشه کردند جملگی به بهشت روان می‏شوند». از عذاب در امانند و از عتاب بر کنار. از آتش دوزخ دوری گرفته‏اند و سرای بهشت با وجود آنان آرامش یافته است و آنان نیز و از جایگاه آسوده خود خرسندند. اینان آن کسانند که در دنیا کردارشان پسندیده و دیدگانشان گریان بود. شبهایشان در دنیا از فرط نیایش و آمرزش خواهی روز بود، و روزهایشان از پارسایی و وارستگی شب گردیده. پس خداوند پاداش آنان را ادا نمود و به بهشت بازگشت داد، چه سزاوار آن بودند که با شادکامی پایدار در سرایی جاویدان بیاسایند.
پس ای بندگان خدا (از راه حق بیرون نروید) که با رعایت آن، پیروزمند شما ظفر می‏یابد، و با پشت کردن به آن تباه کننده‏ی شما زیان می‏برد. با اعمال خود بر اجل خویش پیشی بگیرید، چه شما گروگان توشه‏ای هستید که به آخرت می‏فرستید، و به آنچه به جای آورده‏اید پاداش می‏گیرد، و بدانید که مرگ بر شما آنچنان فرود می‏آید که نه به بازگشت دست رسی خواهید داشت و نه از لغزش در امان خواهید بود. پروردگار، ما و شما را به طاعت خود و طاعت فرستاده‏اش بر گمارد و به برکت رحمتش ما و شما را ببخشاید.
بر جای و استوار و در برابر بلا شکیبا باشید! دست و تیغ خود را در هوای زبانهاتان به کار نیندازید و در کاری که خدا شتاب روا نداشته، مشتابید. بدانید که هر کس از شما با معرفت حق پروردگار خویش و پیامبر و اهل بیتش در بستر جان سپارد، شهید مرده است و پاداش او بر عهده‏ی خداست و مستحق ثواب نیت نیکوکاری خویش است، و نیت او جای شمشیر زنیش را می‏گیرد و هر چیزی را مدت و هنگام ویژه‏ای است.» [1] (پس کارها را در وقت مناسب آن انجام دهید.)

پی نوشت ها:
[1] نهج‏البلاغه، خطبه‏ی 232.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir