پرهیز از زر اندوزی

نوع اصطلاح :
عنوان :
پرهیز از زر اندوزی
حضرت امیرالمؤمنین‏ علیه السلام در زهد و پارسائی، پس از رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم ضرب المثل بود که عمر بن عبدالعزیز نیز اعتراف کرد و گفت:
ما عَلِمْنا اَنَّ اَحَداً کَانَ أزْهَدُ فی الْأُمَّةِ بَعْدَ النَّبِی‏ صلی الله علیه وآله وسلم مِنْ عَلِی بنِ ابیطالِبْ
(ما شخصی را در امّت اسلامی بعد از رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم نمی‏شناسیم که از علی علیه السلام پارساتر باشد.) [1] .
امام علی علیه السلام در حالی که کار می‏کرد، و سرمایه خوبی بدست می‏آورد، و زن و بچّه خود را بخوبی تأمین می‏فرمود، امّا از بیت المال مسلمین استفاده نمی‏کرد، و از اموال عمومی برای خود اندوخته‏ای نداشت.
حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام روزی بر بالای منبر خطاب به مردم فرمود:
مَنْ یشْتَری سَیفی هذا؟
(چه کسی این شمشیر مرا می‏خَرَد؟)
مردم در حالی که دچار شگفتی بودند به امام علی علیه السلام نگاه می‏کردند.
حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام توضیح داد که:
وَ لَوْ اَنَّ لی قُؤتُ لَیلَةٍ ما بِعْتُهُ!!
(اگر غذای یک شب را می‏داشتم این شمشیر را نمی‏فروختم). [2] .
از این رو صاحب نظران و یاران امام علی علیه السلام نوشتند:
وَ عَلِی علیه السلام قُتلَ فی سَبیلِ اللَّهِ وَ ما تَرَکَ اِلاَّ سَبْعَمِأَةَ دِرهَمٍ، فَضْلاً عَنْ عَطائِهِ اَعَدَّها لِخادِمِ.
(علی علیه السلام در حالی به شهادت رسید که جز هفتصد درهم که آن را برای بخشیدن به یکی از خادمها کنار گذاشته بود، باقی نگذاشت.) [3] .

پی نوشت ها:
[1] حلیة الابرار بَحرانی ج 1 ص 356.
[2] حلیة الابرار بَحرانی ج 1 ص 355.
[3] حلیة الابرار ج 1 ص 333.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir