افشاگری و پاسخ به شبهات دشمن

نوع اصطلاح :
عنوان :
افشاگری و پاسخ به شبهات دشمن
امام علی‏ علیه السلام در خطبه‏ها و نامه‏های گوناگون به ادّعاها و شبهات ناکثین پاسخ می‏داد،
دستاویزهای معاویه را در چند نامه حساب شده افشا می‏کرد،
و بهانه‏های خوارج را در سخنرانیهای مکرّر ریشه‏کن می‏ساخت.
که مجموعه افشاگری‏های حضرت امیرالمؤمنین‏ علیه السلام به ملّت آگاهی و بصیرت می‏داد و عوامل نفوذی دشمن را منزوی، و تبلیغات مسموم آنها را نابود می‏کرد.
امام علی‏ علیه السلام فریب خوردگان نهروان را اینگونه هشدار داد که:
فَأَنَا نَذِیرٌ لَکُمْ أَنْ تُصْبِحُوا صَرْعَی بِأَثْنَاءِ هذَا النَّهَرِ، وَبِأَهْضَامِ هذَا الْغَائِطِ، عَلَی غَیرِ بَینَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ، وَلَا سُلْطَانٍ مُبِینٍ مَعَکُمْ:
قَدْ طَوَّحَتْ بِکُمُ الدَّارُ، وَاحْتَبَلَکُمُ الْمِقْدَارُ، وَقَدْ کُنْتُ نَهَیتُکُمْ عَنْ هذِهِ الْحُکُومَةِ فَأَبَیتُمْ عَلَی إِبَاءَ الْمُنَابِذِینَ، حَتَّی صَرَفْتُ رَأْیی إِلَی هَوَاکُمْ.
وَأَنْتُمْ مَعَاشِرُ أَخِفَّاءُ الْهَامِ، سُفَهَاءُ الْأَحْلَامِ؛ وَلَمْ آتِ لَا أَبَا لَکُمْ بُجْراً، وَلَا أَرَدْتُ لَکُمْ ضُرّاً. [1] .
(شما را از این می‏ترسانم! مبادا صبح کنید در حالی که جنازه‏های شما در اطراف رود نهروان و زمین‏های پَست و بلند آن افتاده باشد، بدون آن که برهان روشنی از پروردگار، و حجّت و دلیل قاطعی داشته باشید، از خانه‏ها آواره گشته و به دام قضا گرفتار شدید.
من شما را از این حکمیت نهی کردم ولی با سر سختی مخالفت نمودید، تا به دلخواه شما کشانده شدم.
شما ای سبکسران، و بیخردان، ای ناکسان و بی‏پدران، من که این فاجعه را ببار نیاوردم و هرگز زیان شما را نخواستم «زیرا امام همواره با حکمیت مخالف بود».)
و نسبت به کینه توزی‏های بنی‏امیه فرمود:
أَوَ لَمْ ینْهَ بَنِی أُمَیةَ عِلْمُهَا بِی عَنْ قَرْفِی؟ أَوَ مَا وَزَعَ الْجُهَّالُ سَابِقَتِی عَنْ تُهَمَتِی؟ وَلَمَا وَعَظَهُمُ اللَّهُ بِهِ أَبْلَغُ مِنْ لِسَانِی؟ أَنَا حَجِیجُ الْمَارِقِینَ، وَخَصِیمُ النَّاکِثِینَ الْمُرْتَابِینَ، وَعَلَی کِتَابِ اللَّهِ تُعْرَضُ الْأَمْثَالُ، وَبِمَا فِی الصُّدُورِ تُجَازَی الْعِبَادُ! [2] .
(آیا شناختی که بنی‏امیه از روحیات من دارند آنان را از عیب‏جویی بر من باز نمی‏دارد؟ و آیا سوابق مبارزات من نادانان را بر سر جای خود نمی‏نشاند؟ که به من تهمت نزنند؟
آن چه خدا آنان را بدان پند داد از بیان من رساتر است.
من مارقین «از دین خارج شدگان» را با حجّت و برهان مغلوب می‏کنم و دشمن ناکثین «پیمان شکنان» و تردید دارندگان در اسلام می‏باشم، شُبهات را باید در پرتو کتاب خدا قرآن، شناخت و بندگان خدا به آن چه در دل دارند پاداش داده می‏شوند.)
و نسبت به پیمان شکنان جَمَل افشاگرانه فرمود:
اللَّهُمَّ إِنَّهُمَا قَطَعَانِی وَظَلَمَانِی، وَنَکَثَا بَیعَتِی، وَأَلَّبَا النَّاسَ عَلَی؛ فَاحْلُلْ مَا عَقَدَا، وَلَا تُحْکِمْ لَهُمَا مَا أَبْرَمَا، وَأَرِهِمَا الْمَسَاءَةَ فِیما أَمَّلا وَعِمَلَا. وَلَقَدِ اسْتَثَبْتُهُمَا قَبْلَ الْقِتَالِ، وَاسْتَأْنَیتُ بِهِمَا أَمَامَ الْوِقَاعِ، فَغَمَطَا النِّعْمَةَ، وَرَدَّا الْعَافِیةَ. [3] .
ترجمه: شکوه از طلحه و زبیر
(خدایا! طلحه و زبیر پیوند مرا گسستند، بر من ستم کرده و بیعت مرا شکستند، و مردم را برای جنگ با من شوراندند، خدایا آن چه را بستند تو بگشا، و آن چه را محکم رشته‏اند پایدار مفرما، آرزوهایی که برای آن تلاش می‏کنند بر باد ده، من پیش از جنگ از آنها خواستم تا بازگردند، و تا هنگام آغاز نبرد انتظارشان را می‏کشیدم لکن آنها به نعمت پشت پا زدند و بر سینه عافیت دست رد گذاردند.)

پی نوشت ها:
[1] خطبه 36 نهج‏البلاغه معجم‏المفهرس محمد دشتی.
[2] خطبه 75 نهج‏البلاغه معجم‏المفهرس مؤلف.
[3] خطبه 137 نهج‏البلاغه معجم‏المفهرس محمد دشتی.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir