ضرورت مانورهای نظامی

نوع اصطلاح :
عنوان :
ضرورت مانورهای نظامی
برای حفظ آمادگی رزمی باید بگونه‏ای حساب شده، دست به مانورهای نظامی زد؛
در مانورهای نظامی
و جنگ با دشمن فرضی
و پیاده روی‏های طاقت فرسای نظامی
هم نیروهای نظامی با انواع تمرینات برای دفاع و نبرد آماده می‏شوند،
و هم روش کاربُرد اسلحه‏ها را فرا می‏گیرند.
در مانورهای حساب شده نظامی میزان قوّت و ضعف افراد، درجات ایمان و شهامت و جسارت مبارزان، و نوع آمادگی و لیاقت افراد، مشخّص می‏گردد؛
و سستی و فراموشی از میان می‏رود؛
با برّرسی مباحث آموزش نظامی در نهج‏البلاغه با شگفتی فراوان می‏نگریم که:
هم آموزش نظامی مورد توجّه است؛
و هم مانورهای حساب شده تحقّق می‏پذیرد.
و جالب آنکه تمام دستورالعمل‏های نظامی، و احتیاطهای رزمی، در مانورها، دقیقاً رعایت می‏گردد و فرامین وحی گونه حضرت امیرالمؤمنین‏ علیه السلام در حرکت سپاه، و تثبیت مواضع، و حفظ نیروهای خودی، و ارزیابی دقیق دشمن بی‏مانند است.
امروزه در دانشکده‏های نظامی با تیزبینی‏های بایسته و تجربیات گوناگون، به اُفق بیکرانه نهج‏البلاغه دارند نزدیک می‏شوند.
امام علی‏ علیه السلام ضمن فرمان حرکت سپاه خود به فرماندهی معقل بن قیس، که باید تا مرزهای شام پیش روی کنند، دستور می‏دهد:
اتَّقِ اللَّهَ الَّذِی لاَ بُدَّ لَکَ مِنْ لِقَائِهِ، وَلاَ مُنْتَهَی لَکَ دُونَهُ.
وَلاَ تُقَاتِلَنَّ إِلاَّ مَنْ قَاتَلَکَ. وَسِرِ الْبَرْدَینِ، وَغَوِّرْ بِالنَّاسِ، وَرَقِّهْ فِی السَّیرِ، وَلاَتَسِرْ أَوَّلَ اللَّیلِ، فَإِنَّ اللَّهَ جَعَلَهُ سَکَناً، وَقَدَّرَهُ مُقَاماً لاَ ظَعْناً، فَأَرِحْ فِیهِ بَدَنَکَ، وَرَوِّحْ ظَهْرَکَ.
فَإِذَا وَقَفْتَ حِینَ ینْبَطِحُ السَّحَرُ، أَوْ حِینَ ینْفَجِرُ الْفَجْرُ، فَسِرْ عَلَی بَرَکَةِ اللَّهِ.
فَإِذَا لَقِیتَ الْعَدُوَّ فَقِفْ مِنْ أَصْحَابِکَ وَسَطاً، وَلاَ تَدْنُ مِنَ الْقَوْمِ ذُنُو مَنْ یرِیدُ أَنْ ینْشِبَ الْحَرْبَ، وَلاَ تَبَاعَدْ عَنْهُمْ تَبَاعُدَ مَنْ یهَابُ الْبَأْسَ، حَتَّی یأْتِیکَ أَمْرَی، وَلاَ یحْمِلَنَّکُمْ شَنَآنُهُم عَلَی قِتَالِهِمْ، قَبْلَ دُعَائِهِمْ وَالْإِعْذَارِ إِلَیهِمْ.
(از خدا بترس، همان خدائی که به ناچار باید ملاقاتش کنی، وسرانجامی جز حضور در پیشگاهش نداری؛
جز با کسی که با تو بجنگد پیکار مکن.
صبح و عصر حرکت کن و هنگام گرمی روز به لشکر استراحت ده؛
در پیمودن راه آرامش به خرج ده.
در ابتدای شب کوچ مکن که خداوند شب را وسیله آرامش قرار داده و آن را برای اقامت و توقف تعیین کرده، نه کوچ کردن و مسافرت.
بنابر این شب هنگام بدنت را آرام کن و مرکبها را نیز آسوده بگذار.
پس آنگاه که توقف نمودی به هنگام سحر یا وقتی که سپیده دمید، بایاری خدا حرکت کن.
هرگاه دشمن را ملاقات کردی در میان یارانت قرار گیر.
نه آن قدر به دشمن نزدیک شو که خیال شود آتش جنگ را تو می‏خواهی روشن‏کنی و نه آنقدر دور بایست که گمان برده شود از نبرد می‏ترسی.
(چنین باش) تا فرمان من به تو برسد (امّا به هوش باش) پیش از آنکه آنها را به صلح و مسالمت و راه خدا دعوت کنی و راه عذرشان را درپیشگاه خداوند ببندی؛ به خاطر عداوت خصوصی با آنها پیکار نکنی». [1] .
در این دستور العمل، برای یک مانور نظامی حساب شده، تقوا و خدا ترسی، خداگرائی و شهادت طلبی، همراه با تاکتیک‏های رزمی مطرح است،
و شیوه صحیح برخورد با دشمن، و روش درست حرکت سپاه با احتیاطهای فوق العاده آموزش داده می‏شود، که؛
هم به سلامت و شادابی نیروهای رزمی توجّه می‏شود؛
و هم استراحت و تندرستی اسبان وارد شونده در پیکار فراموش نمی‏گردد.
نسبت به مانور نظامی توجّه به چند نکته ضروری است، مانند:

پی نوشت ها:
[1] نامه 12 نهج‏البلاغه معجم المفهرس محمد دشتی.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir